“Ik was ervan overtuigd dat mijn familie dacht dat ik een aanstelster was.”

Ria: “Ik was ervan overtuigd dat mijn familie dacht dat ik een aanstelster was. Hoe bevrijdend was het, toen zij (met mij) gingen begrijpen hoe het in elkaar zat!”

Ria (lerares Engels): “Vanaf mijn 24e heb ik regelmatig spierverkrampingen in mijn nek en schouders, maar deze klachten werden drie jaar geleden fors erger, mijn nek trok zó naar links dat ik niet meer kon werken. Ondanks het inschakelen van achtereenvolgens twee neurologen, drie fysiotherapeuten, een cesartherapeut, een homeopaat, twee psychiaters en twee ambulante psychotherapieën (Cognitieve Gedragstherapie en Mindfulness Based Stress Reduction), knapte ik niet op en ook met medicatie werd het steeds erger. Ik werd hopelozer en angstiger, vertrouwde de hulpverlening niet meer, maar ook mijn broer en zus ontweek ik. Ik dacht dat ze me een zeur vonden, omdat er geen duidelijke diagnose was”.

Mensen met psychosomatische klachten hebben vaak ook sociale problemen. Naast een lichamelijke en psychische aanpak kan de therapie bij Altrecht Psychosomatiek Eikenboom zich op het sociaal functioneren richten. Wanneer sociale verhoudingen zich normaliseren verminderen de psychische klachten vaak, waardoor lichamelijke symptomen afnemen of beter hanteerbaar worden. Als dan ook zinvolle activiteiten weer mogelijk zijn, is de vicieuze cirkel meestal doorbroken. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat voor ernstige somatisch onvoldoende verklaarde lichamelijke klachten een intensieve multidisciplinaire behandeling effectief is.

Uiteindelijk komt Ria via de revalidatiearts terecht bij Altrecht Psychosomatiek. Bij een observatieopname van 4 weken valt het alle teamleden op dat Ria erg gespannen is, zich afzijdig houdt van de groep en de klachten waarschijnlijk door een combinatie van factoren in stand wordt gehouden. Daarom komt Ria, gedurende een half jaar, drie dagen in de week in behandeling. Ria: “In de eerste weken namen mijn problemen zó toe, dat mijn hoofd permanent mijn linkerschouder raakte en ik niet langer dan vijftien minuten kon zitten. Daar kreeg ik een groot schuldgevoel van, maar langzaam maar zeker, dankzij de grote diversiteit aan therapieën (sociotherapie, groepseducatie, groepstherapie, psychosomatische fysiotherapie, psychomotore therapie, kunstzinnige therapie, medisch-somatische begeleiding, systeembegeleiding, individuele steunende verpleegkundige en maatschappelijke begeleiding) kwam er een doorbraak in mijn behandeling toen ik ontdekte dat het ‘onveilig voelen’ de basis was van mijn lichamelijke spanningen. Bang voor een klap van mijn vader heb ik ‘mijn hoofd afwenden’ onbewust tot een automatisme gemaakt wanneer ik met problemen geconfronteerd word. Terugkijkend kwam ik – na drie en een halve maand behandeling- echt in de lift, toen er een gesprek met mijn broer en zus mogelijk was. Ik voelde me serieus genomen.” Vanaf dan beseft Ria beter wat ze zowel lichamelijk als emotioneel ervaart, ze vertelt meer, waardoor de arts van de afdeling haar beter kan helpen, zowel bij het leren herkennen van spanning als bij herstel van de bloeddruk en andere lichamelijke klachten.

Terugkijkend stelt Ria: “Er zit weer beweging in mijn nek. Ik ben nog steeds die onzekere, perfectionistische Ria.. Maar ik heb hier geleerd dat dit mag, het is niet gek. De driedaagse deeltijdbehandeling bracht me niet alleen fysiek herstel, maar ook psychische verbetering en verbeterde familierelaties. Ik was na de zes maanden bij Altrecht in staat om de behandeling in mijn eigen regio voor te zetten, naast de deelname aan de tweewekelijkse poliklinische nazorggroep.”