“Vraag eens hoe het met mij gaat…”

Ellen heeft verschillende psychische aandoeningen en klachten, waaronder borderline. Zij noemt het zelf liever een emotie regulatiestoornis, dat klinkt voor anderen minder heftig. Ze is 20 jaar en volgt al een tijdje verschillende behandelvormen bij Altrecht. Dialectische gedragstherapie heeft haar tot nu toe het beste geholpen om haar eigen emoties (waaronder intens verdriet) beter te leren begrijpen en manieren te vinden om met haar eigen emoties om te gaan. Ellen slikt medicijnen om de ergste pieken en dalen weg te nemen. Leg dat maar eens uit aan je ouders, vrienden, klasgenoten en docenten.

Het onbegrip is soms zo groot
Psychische problemen komen voor in de familie. Toch krijgt Ellen het niet voor elkaar om haar ouders uit te leggen wat er aan de hand is en hoe zij het beste met haar om kunnen gaan. En dan vooral als Ellen zich geen raad meer weet met haar heftige emoties. Zij heeft het gevoel dat haar ouders geen belangstelling meer tonen in hoe zij hun dochter het beste kunnen helpen. Om die reden vertelt ze zelf ook niets meer tegen haar ouders. Enerzijds geeft dat haar een gevoel van vrijheid, maar anderzijds geeft het Ellen ook veel verdriet en onzekerheid omdat ze het thuis niet kan delen.

Ellen heeft wel geprobeerd om met anderen over haar problemen te praten. Vrienden, buren, docenten en met een paar klasgenoten. Het onbegrip is groot en mensen schrikken. Zij krijgt van leeftijdsgenoten soms letterlijk te horen: ‘Ik wil niet met jou omgaan’. En dat doet pijn.

Waar ik tegen aan loop?
“Je kunt aan anderen heel moeilijk uitleggen dat je een psychische ziekte hebt. Soms vind ik het zelf ook lastig om mijn ERS als ziekte te zien. Waar ik tegen aan loop is het gebrek aan kennis en het willen begrijpen. Op school gaat de voorlichting alleen over drugs, roken en alcohol, maar niet over jonge(re) mensen die psychische problemen kunnen ontwikkelen. En dat die problemen een andere behandeling nodig hebben dan een gebroken been. Ik zou zó graag willen dat mensen met mij in gesprek gaan en vragen hoe zij het beste met mij om kunnen gaan. Ik snap best dat dát lastig is en dat mensen er niet naar durven te vragen, maar het zou veel vooroordelen weg kunnen nemen.

Op dit moment kan ik er alleen met een goede vriendin over praten. Het voelt best eenzaam.’

Wil je meer weten over stigma? Lees dan eens verder.