SOEPBEEN

27 februari 2017Geschreven door: Tonna

Weetgierige mensen zijn eeuwig op zoek naar kennis. Vooral als  ze eenzaam en depressief zijn want dan gaat alles in een trager tempo en zijn de initiatieven fietsen. Dan is er een probleem geboren.
Op een hopeloze avond in februari vond ik iets waar ik m’n tanden in kon zetten. Dat was een project met kop en staart en liefst met direct een goed resultaat. Ik noemde het een Soepbeen.

 

 

Dat moest ik wel op m’n eigenwijze wijze in kunnen kleuren zodat ik er na afloop tevreden op terug kon kijken.
Een oppepper voor m’n ego werkt nu eenmaal beter dan een eindeloze cursus of studie die nooit af komt. Ik tikte een willekeurig zoekwoord in en tot mijn verbazing kwam ik in een digitaal biologielokaal terecht waar ik gratis kon leren zonder te scoren of me aan regels te houden.
Op de gekste tijden kon ik hier grasduinen en ik verzamelde een hoop boeiende onderwerpen waaruit ik kon kiezen. Dat was de start van een ontdekkingstocht die me waanzinnig veel verrassingen en plezier heeft opgeleverd. Wel lastig dat ik zoveel interesses heb omdat er nu ook een keuzeprobleem om de hoek kwam kijken.

 

Ik besloot die Soepbenen in mijn voordeel te gaan gebruiken maar steeds begon ik aan iets nieuws en zelden of nooit maakte ik iets af. Speciaal in tijden dat het minder met me ging was dit een bron van ergernis. Ik ontdekte dat er massa’s soorten Soepbenen zijn die kunnen variëren van “wat maak ik van een restje bonen en een aardappel” tot “hoe krijg ik een vloer schoon zonder dat ik m’n kippenknekelbotje breek”. Het maakte me niet uit hoe ik dat voor elkaar kreeg of hoe lang ik erover deed zolang het maar op mijn manier ging en ik er plezier in had. Belangrijk punt was wel dat ik de leiding had.

 

Soepbenen heb ik verzonnen om mijn hersens te laten gymnastieken omdat ik weet dat dit tegen somberheid helpt maar ook om een doel te bereiken. Van deze toevalstreffer heb ik één ding geleerd: hoe hoger het soepbeengehalte des te groter de kans van slagen.

Daar kunnen psychiaters nog wat van leren.

3 reacties op “SOEPBEEN

  1. Goh ja, zo’n soepbeen is zo slecht nog niet. Misschien moet ik dat ook vaker doen.
    Ik heb mezelf nu als soepbeen, in het kader van de komende verkiezingen, het lezen van partijprogramma’s gegeven. Slechte keus. Ja, het doodt vele uren van de dag (en nacht, zo gewenst). Maar veel “leren” doe je er niet van (al heb ik wel het woord “eruditocratie” uitgevonden). Tenminste niet van dingen waar je blij van wordt. Het leek me alleen nuttig, om er achter te komen op welke partij ik zou willen stemmen. Ik ben nu 4 partijprogramma’s verder. Van de 28 partijen is dat niet veel, zou je denken. Maar sommige partijen sluit ik sowieso al uit. Andere doen niet mee in mijn kieskring. Toch blijven er nog teveel over.
    Het wordt tijd voor een ‘lekker’ soepbeen.
    Gewoon maar wat intikken op google?

  2. Wat wil ik maken- wat heb ik daar voor nodig?
    Mosterdsoep met spekjes…….
    Leuk Autibert!
    Zet het bedrag dat ons land in kas heeft op internet en kies de speerpunten die belangrijk zijn. Verdeel het geld en op= op.
    Daar hebben we geen 80 partijen voor nodig…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *