Platgeslagen dromen

3 december 2020Geschreven door: Tess

Voetballen. Zou je dat wel doen? Dat gaat ook door als het regent. En jij hebt het altijd koud. Ik ging erin mee. Niet op voetbal. Waterpolo dan. Zou je dat wel doen? Dat is heel fysiek. Dat is niks voor jou. Ik ging erin mee. Niet op waterpolo.

Spaans als extra vak. Zou je dat wel doen? Je hebt al bijna alle vakken gekozen. Ik ging erin mee. Spaans niet als extra vak. Psychologie studeren. Zou je dat wel doen? Het is wel een hele sociale studie. Het sociale is niet jouw sterkste kant. Ik ging erin mee. Geen psychologie studeren.

Die ene baan. Die andere baan. Zou je dat wel doen? Is dat nu niet teveel? Is dat nu wel handig? Ik ging erin mee. Niet mijn droombaan achterna.

Mijn dromen zijn platgeslagen. Waar sta ik nu voor op, vraag ik mij geregeld af. Ik weet het niet goed meer.  Mijn dromen zijn bijna allemaal vervlogen. Bijna. Ik wil nog een boek schrijven. Ben daar ook mee bezig. Deze droom deel ik nauwelijks met anderen. Bang dat mensen het geen goed idee vinden en ik erin meega. Ook andere activiteiten die ik wil ondernemen, deel ik minder snel met anderen. Ik zie zelf al genoeg beren op de weg. De beren van een ander, hoef ik er niet bij.

Ik moet mij minder aantrekken van wat mensen vinden. Er is altijd wel iemand te vinden die mijn idee geen goed idee vindt. Zoals iemand onlangs tegen mij zei: jij bent soms net een verdwaalde, ronddobberende ijsschots in de oceaan. Een golfje en je gaat meteen wiebelen. Het is mooi als je steviger in ijs gehouwen zit, zodat je niet bij elke golf zo gaat wiebelen. En dat is wat het is. Iedereen blijft zijn mening hebben. Ik mag mijn eigen mening meer gaan vertrouwen.

En dromen. Het is tijd voor nieuwe dromen. En het is tijd om oude dromen nieuw leven in te blazen. Zodat ik straks weer weet waar ik op voor sta. Waar droom jij van?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *