Mind full

9 januari 2018Geschreven door: AutiBert

Het is vier uur in de nacht, en ik lig te piekeren. Nou pieker ik veel, dus klinkt dat nog niet vreemd. Ik pieker nu over dat er bij me ingebroken wordt. Ik kom ‘s avonds laat thuis en zie de voordeur open staan. Meteen weet ik dat er inbrekers in huis zijn. Ik sluip de garage in, pak een stevig eind hout, en ga buiten om een hoekje staan tot ze het huis verlaten. Het zijn er twee. De eerste vel ik met een ferme klap op het hoofd. Tot zover verloopt de fantasie – of is het een wakende nachtmerrie? – zonder oponthoud.

Waarom ik fantaseer over inbrekers, weet ik niet. Ik heb niet net gehoord over inbraak in de buurt. Ik kan me ook niet herinneren dat ik onlangs in het nieuws over inbrekers heb gehoord, of dat het in een tv-serie daarover ging. Het slot in de voordeur heb ik een tijd geleden vervangen door een modern, inbraakwerend exemplaar. Ook andere deuren hebben inbraakbeveiliging. Dus waarom net nu deze verontrustende gedachte in me opkomt, is me een raadsel.

Zeker zo vervelend is dat ik het niet kan afschudden. Ik probeer mijn gedachten af te leiden, maar het lukt niet. Ik zet een cd op. Die hoor ik nauwelijks. Mindfulness is onmogelijk. Zo overheersend zijn de gedachten in mijn hoofd. Ik probeer te bedenken wat ik met inbreker 2 aan moet, hoe ik eventuele lijken moet kwijt raken, of ik me niet beter meteen bij de politie kan melden, en wat ik tegen de rechter zal zeggen als het proces tegen mij dient. Ik verwacht niet met mijn daden weg te komen namelijk. Zo slim ben ik niet. In mijn hoofd vormt zich een moeizame discussie met een nog minder slimme rechter die de in mijn ogen onvermijdelijke logica niet kan volgen. Als ik na een uur wakker dromen in bed aankondig in hoger beroep te zullen gaan, besluit ik op te staan en dit maar op te schrijven.

Het is niet de eerste keer dat ik over inbrekers droom. De vorige keren verliep de fantasie vergelijkbaar. In al die dromen ben ik gewelddadig. In het echte leven ben ik bij lange na niet zo doortastend. In werkelijkheid zal ik waarschijnlijk verstijven van angst, en lang niet de tegenwoordigheid van geest hebben die mij in de droom ten deel valt. Soms denk ik dat ik juist daarom droom dat ik de situatie aan kan; omdat dat in werkelijkheid niet zo is. Maar waarom haal ik mijzelf zoveel volstrekt onnodige stress op de hals? Waarom lukt het maar niet om de gedachtenstroom te stoppen? Dwangmatig pieker ik het hele verhaal af, tot ik eindelijk besluit dan maar op te staan en iets te gaan doen dat mijn aandacht opeist, om zo de stressvolle gedachten weg te pesten.

Niet alleen in bed word ik geregeld overvallen door stressvolle, irrelevante gedachten. Onder de douche gebeurt dat ook nogal eens. Ideale momenten voor mindfulness. Voor mij daarom ideale momenten voor nutteloze gedachten.

Ik zou willen dat er een piekertraining bestond die niet, zoals mindfulness, probeert het hoofd leeg te maken en te focussen op zaken als ademhaling of lichaamsdelen, maar veel actievere gedachten propageert; scenario’s vol actie en avontuur die direct inhaken op het stressniveau, en met een overvolle verhaallijn eenvoudig geen ruimte meer laten voor afdwalen. Ingeprente, mentale films die steevast een happy end hebben, waarin het stressniveau aan het eind tot nul gedaald is, en die mij met een glimlach op het gezicht doen inslapen.

Gat in de markt?

 

2 reacties op “Mind full

  1. Kon het maar een gat in de markt worden ,helaas gaat dat nooit gebeuren
    Het blijft dealen maar ik vind je nog dapper ik had al eerder dat bed verlaten ,als ik iets droom of denk beginnen acuut mijn benen terennen neem ik liever een bakkie koffie op de bank beneden om even bij tekomen om de dag aan tekunnen

  2. Zeg, gast een ietwat late reactie,maar lezen jouw hulpverleners jouw blogs? Terwijl ik nog lees, dat je hoopt dat iemand je nog een handreiking doet. Lees ik ook dat je bezig bent er mee op te houden. En helaas, zijn wie je bent, zit er niet in. Ikzelf loop constant tegen mijn autisme op, linksom of rechtsom, alles keert als een boemerang naar mij terug. En ik kijk met angst en beven naar mijn vruchteloze en zinloze ‘toekomstige bestaan’. Je gat in de markt klinkt goed, moet over gebrainstormd kunnen worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *