Gemaakte keuzes

2 april 2021Geschreven door: Sofie

Ik zat vorige week Flikken Maastricht te kijken. En afgezien van het feit dat het een geweldige serie is, dat moet gezegd worden, zat ik me ook te verbazen over het gedrag van Eva, een hoofdrolspeelster. Ze heeft een muurtje om zich heen. Komt soms met felle opmerkingen aan. En als iemand toenadering zoekt, schopt ze direct weer van zich af uit zelfbescherming. En nota bene heeft ze Wolffs achter zich aan die dol op haar is. Toen dacht ik ‘damn wat fijn’. Ze is gewoon zoals ze is. Ze beschermt zichzelf tegen heftige gevoelens. Ze is niet altijd maar bezig met zelfreflectie en na te denken hoe het op een ander over komt. En toch doen mensen moeite voor haar en wordt er van haar gehouden.

Natuurlijk is het een serie, maar toch raakte het me wel. Net als dat ik laatst naar mensen zat te kijken van 300 kilo. Ze nemen niet de verantwoording voor hun gedrag. Ze schuiven alles maar in de schoenen van andere mensen. Ze begrijpen totaal niet waarom ze aankomen, terwijl ze dit vol verbazing tegen de cameralens zeggen terwijl ze drie borden pasta naar binnen werken. En ook van hen wordt er gehouden. Ze hebben mensen om zich die voor hun zorgen en betrokken zijn.

Wow, zo kan het dus ook. En hoe is dat bij mij? De enige reden dat ik ooit in therapie ben gegaan was om van mijn eetstoornis af te komen. Die alleen maar grandioos verergerd is. Nu loop ik al ruim veertien jaar in therapie om de beerput onder ogen te komen. Om alle diepe gevoelens te ervaren die voor de meeste mensen niet te verdragen zijn. Ik draag mijn eigen verantwoordelijkheid, soms veel te veel. Ik heb best zelfkennis. Ik begrijp vaak wel waarom andere mensen reageren op die manier. Ik probeer goed te zijn voor anderen. En toch ben ik nog steeds niet goed genoeg volgens de therapierichtlijnen. Moet ik nog steeds mezelf ontwikkelen. Meer mijn best doen. Meer reflecteren, analyseren. Onderzoeken. Rekening houden met de ander. Nog meer verantwoording dragen. Goed onderzoeken wat ik voel en denk en dit meer leren uitspreken. Duidelijk zijn over wat ik nodig heb, want een ander kan dit niet weten. Tot menselijk gedrag aan toe die ik moet vragen bij de ander, want dit kan niet worden ingeschat. Weten waarom ik reageer in bepaalde situaties en noem het maar op. Want dan verandert er vast wel iets in contact met andere mensen. Als ik mezelf maar goed genoeg verander, dan ben ik in staat om gezonde contacten aan te gaan. Het kan nooit aan het gedrag van de ander liggen. Als ik maar mijn kern verander.

En wat levert deze kennis mij op? Ik ben al jaren afgekeurd. Ik kan geen kinderen grootbrengen door iets te veel zelfkennis en analyse. In groepen voel ik me dodelijk eenzaam, omdat ik al bepaalde processen door heb en mensen sneller kan doorzien. Een hoop frustratie en onbeschrijfelijk veel pijn. Ik heb voornamelijk alleen begeleidsters om op terug te kunnen vallen. Ik houd helemaal geen eigenwaarde meer over, omdat er steeds weer iets in mijn gedrag is wat niet goed is. En de juiste, redelijk goed functionerende mensen moet ik betalen om met mij om te willen gaan.

Heel soms benijd ik mensen die werken en nauwelijks zelfkennis hebben. Die de shit altijd maar bij de ander leggen. Die nog een grote vriendengroep hebben ook. Leuke collega’s. Een partner en kinderen. Zijn die gelukkig als ze zo weinig zelfkennis hebben. Geen verantwoording nemen voor hun gedrag en alsmaar in een slachtoffer rol leven? Vast niet.

Maar ben ik gelukkig? Nee. En ik heb zoveel pijnlijke emoties de afgelopen jaren onder ogen moeten komen. Dat ik twijfel of ik daardoor überhaupt ooit gelukkig kan worden. Dan was ik liever doodongelukkig geweest met veel geld. Leuke kinderen waar ik van kon houden en die van mij houden. Een leuke vriendenkring, fijne collega’s en een partner.

Was ik maar een Eva in de grotemensenwereld met een leuke Wolffs achter haar aan.

Een reactie op “Gemaakte keuzes

  1. Ik heb met verbazijg en vooral met ingehouden lachjes om je humor je prachtige relaas over jouw eigen reis op deze aarde gelezen! Ik moet je bekennen: je hebt talent!..om te schrijven, om dingen te visualiseren, om je te laten begrijpen en om ons te laten mee reizen ahw in je broekzak! Ik zou best meer verhalen van jouw hand willen te lezen krijgen, zo goed kun jij het allrmaal verwoorden…ik zou je ook graag geluk geven, geluk om fijn te kunnen leven zoals Eva doet van Flikken Maastricht…ik bewonder je schrijfkunlst met name en ademloos las ik door en wllde ik je horen en voelen en begrijpen! Dat heb jij voor mekaar gekregen! FANTASTISCH MENS! Succes en geluk met alles je toewensende, en met groetjes Marjon

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *