Dik, dikker, dikst

15 mei 2018Geschreven door: Sofie

Eens was ik zo dik dat ik bijna een eigen postcode nodig had :-). Echt. Gigantisch. Ik was dat kind wat klem kwam te zitten in een terrasstoeltje en waarbij de kinderkleding alleen maar paste in de eerste paar jaar van mijn leven. Het dikkerdje dat nooit mee kon doen met gymmen en de pispaal van de klas. De maatschappij is hard als je te dik bent. Niet alleen volwassen mensen, maar ook kinderen. Ik werd vernederd en mishandeld door klasgenoten. Je leert als kind daardoor dat je waardeloos bent als je te dik bent en er anders uit ziet. En als je volwassen bent wordt het er niet beter op. Ook niet de reacties van de maatschappij. ‘Eigen schuld. Elk pondje gaat door het mondje. Lui varken. Lelijk.’ Je moet het allemaal zien te verdragen lijkt het wel die opmerkingen. Alsof het normaal is dat ze dit mogen zeggen. Ik ben allang niet meer zo dik als dat ik was. Ik heb al twintig jaar een eetstoornis en meerdere varianten voorbij zien komen. Maar mijn gewicht zal daardoor altijd wel een strijd blijven.

Men vergeet soms dat je niet als kind de verantwoording kan dragen in wat je wel en niet allemaal eet. Heb je te weinig verstand van gezonde voeding en ben je afhankelijk van wat je ouders je geven. En als je al jaren steeds dikker wordt en alle slechte dingen krijgt te eten. Dan is het ontzettend lastig om dit als volwassene er af te krijgen. Het is me wel gelukt, maar ik zal maar niet beschrijven op welke manieren. Mijn figuur maakt mij niet minder dan de rest, maar ik voel me door alle ervaringen en verdrietige opmerkingen al jaren veel minder dan slanke mensen. Ik durf nauwelijks in het bijzijn van mensen te eten. Schaam me voor mezelf als ik in contact sta met mensen. Ben ik zelfs wel eens door een onbekend iemand op de tramhalte aangesproken dat ik veel te dik ben en er niet uitzie. En door iemand aangesproken in het winkelcentrum om me er op te wijzen dat ik moet gaan afvallen want hij vond het er niet uitzien. Hoeveel ik dan ook zou afvallen en inmiddels zo’n zestig kilo, de opmerkingen in mijn hoofd blijven nagalmen. Ik heb zoveel overtollig vel, maar doordat ik er geen ontstekingsplekken van heb, wordt dit ook niet vergoed. En om heel eerlijk te zijn voel ik me helemaal niet veel beter nu ik afgevallen ben. Integendeel. Het lijkt wel of ik een deel van mezelf ben kwijtgeraakt. Afgebrokkeld door de kritiek van de maatschappij. Mijn gewicht was ook een veilige muur die bescherming bood. En de tijden dat ik eetbuien had ervaarde ik als de hemel. Fantastisch. Eindelijk een beste vriend die er altijd voor me was. Eindelijk een papa en mama figuur die verstopt zat in heel veel chocolade en snoep. Eindelijk steun en troost in een tijd dat niemand naar me omkeek, omdat ik dat veel te dikke kind was.

Ik ben meer dan mijn gewicht, maar soms nog zo gevangen in een maatschappij die voornamelijk naar de buitenkant kijkt. En waarin men zoveel complimentjes geeft als je afvalt.

3 reacties op “Dik, dikker, dikst

  1. mooi omschreven! zo herkenbaar! ben 4 jaar geleden na het overlijden van opa m’n emoties gaan weg eten en kwam 20 kg aan. en woog ineens 85 kg.
    Vele gesprekken met de poh-ggz gehad enz maar er ging wat af en voordat ik het wist was het er aan….. 1,5 jaar geleden kwamen ze erachter dat ik een schildklier aandoening had,r … was prima met medicatie te regelen tot het een jaar geleden want toen was ik er zelf helemaal klaar mee en raakte in een depressie… Nu 1 jaar weeg ik nog een kleine 53 kg wat had geen eetlust en m’n schildklier raakte helemaal ontregeld.. inmiddels schildklier verwijderd….
    maar blijf afvallen… en voel mij er alleen maar slechter door.. veel mensen roepen maar wat zie jij er goed uit.. en dan denk ik je moest eens weten….

  2. En sociale media maken dit soort afkeuringsgedrag nog veel erger. Botheid alom. Sterkte gewenst in het houden van jezelf.

  3. Goed dat je dit schrijft.
    Ik heb het ook meegemaakt: oordelen op gewicht.
    Ik zeg tegenwoordig:’ Zorg dat je niet teveel kilo LIEFDE verliest!’

    Hoop dat je deze voltreffer kunt gebruiken Sofie!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *