De hittegolf

8 maart 2019Geschreven door: Tonna

Het had al weken niet geregend en het was abnormaal warm voor Nederland.
Temperaturen van rond de 30 *c hebben we hier zelden of nooit. Voor mij is 23* C net aangenaam. Al maanden waren er spanningen die niet werden opgelost wegens gebrek aan tijd bij  de ambulante hulpverlening die al jaren onderbezet is. De buurvrouw belde ’s ochtends aan om te melden dat ze een lekkage had en dat  deze de volgende dag verholpen zou worden. De dag daarop exact om 08.00 u begonnen ze te boren en dat was hárd! Het was die dag 34* C.
Ik had zo’n last van dat lawaai dat ik de hele dag in de zon heb gelopen zonder mijn hoofd te beschermen en dat was geen goed idee. Om 18.00 u stopten ze met boren en ik kon eindelijk naar binnen waar het zo heet was als een oven. De zon staat pal op de ramen en ik heb geen gordijnen omdat er zulke mooie bomen staan.

 


De combinatie van aanhoudende stress en extreme hitte werd me fataal ik liep een zonnesteek op. Waardoor ik ‘s nachts vreselijk  moest overgeven . Uren  heb ik met m’n hoofd boven de het toilet gehangen en zelfs ’s nachts braakte ik. Door de hitte lag Mosje platgeslagen op het zeil en ik zat in de badkamer verscholen. Weg van die helse hitte. Ten einde raad ben ik gestopt met alles wat mijn mag mogelijk kon irriteren: alcohol, medicatie en eten. Ook koffie dronk ik niet meer en dat was niet slim. Zo hoopte ik het overgeven te stoppen maar dat was een illusie. Het leek eerder het begin van het einde.

 

De volgende dag bleef ik in bed met mijn blik strak op Mosje gericht die  de volgende signalen  uitzond: Moembel kom eruit!!
Een week lang leefde ik op water en brood en alles wat ik at kwam er direct weer uit. Boodschappen kon ik niet doen en zo werd ik keihard geconfronteerd met het feit dat ik geen vangnet had: geen familie – geen vrienden- geen collega’s Kortom: ik zag geen mens.
Dat was schrikken.

 

Toen  het tot me doordrong dat ik niet in één keer kon stoppen met medicatie- alcohol en eten zette me dat aan het denken. Mijn psychiater wist me ervan te overtuigen dat ik weer moest beginnen met  medicatie en ik begon ook met alcohol. Dat laatste kon hij als arts niet verkopen maar ik zei: kijk eens in mijn Behandelplan! Daar staan een hoop problemen in waaronder een alcoholverslaving.

 

Ik begon met slikken ,eten en drank omdat ik niet zonder kan en dat was bekend bij mijn behandelaar.  Ik deed het al ging dat moeizaam maar mijn eten spuugde ik niet uit. Al die weken was het bloedheet en zat ik alleen thuis met Mosje. Het drong tot me door: ik ben eenzaam. Enorm eenzaam en ik heb het zelf niet door.

 

Er zat ook een voordeel aan deze ellende: de THP belde ik niet meer want dat was niet nodig en voor mij heel bijzonder. Omdat ik niets moest, weinig prikkels kreeg en dat deed me goed.

 

Het is nu november en het stortregent maar elke dag denk ik met enige weemoed terug aan die hittegolf. Er waren geen prikkels en nu word ik eronder bedolven.

 

Waar een hittegolf goed voor kan zijn.

6 reacties op “De hittegolf

  1. Dag kl.am.
    Eigenlijk moet ik je bedanken. Jouw opmerking dat het jammer was om me niet meer te lezen was voor MIJ de aanleiding om het weer eens te gaan proberen.

    gr.Tonna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *