Andere kijk op je label

3 mei 2016Geschreven door: Tonna

Praktisch alle psychiatrische ziektebeelden staan bekend als een smetje op de ziel. Ik ga niet beweren dat welke ziekte dan ook een pretje is maar wel dat er van alles alleen maar een negatieve versie is. Zelfs ziektes hebben twee kanten anders bestaan ze niet.
Ik start met een knipoog naar een van mijn eigen labels: Borderline.
Daar hoor en lees ik veel over waar ik niet vrolijk van word. Maar mensen die aan Borderline lijden zijn echt niet alleen maar verschrikkelijk. Het zijn gewoon +++ mensen die van alles een beetje meer hebben. Zo bekijk je het eens vanuit een andere hoek.
Krijg je als diagnose het desastreuze etiket Borderline opgeplakt dan heb je een ernstige psychiatrische ziekte die niet meer te genezen is. Dit ziektebeeld heeft niets positiefs en je mag het van mij erg oneerbiedig vinden maar naar waarheid noem ik het ‘Tering van de ziel’.
Een makkelijk leven zal ik er niet mee hebben maar niets is onmogelijk.

Kenmerken van Borderline zijn bekend en overal te vinden.
In de DSM V, op internet en zelfs in de bladen als ‘Viva’ en ‘Mijn Vriendin’ afschuwelijk genoeg. Juist aan deze bladen heb ik het te danken dat mensen een niet compleet en geen leuk beeld van Borderline hebben. Ik wil graag laten zien dat ik wel degelijk kan functioneren zelfs met Borderline.

Wat ik niet zou kunnen omdat ik Borderline heb is me juist grotendeels heel goed afgegaan. Via veel psychiatrische afdelingen en verpest door massa’s pillen heb ik het toch voor elkaar gekregen een mens te blijven. Een vrouw die zich redelijk staande kan houden in deze hectische samenleving die barst van de vooroordelen.

Ooit begon ik mijn leven gewoon als onschuldige baby.
Dat ik rond mijn achttiende veranderde in een obstinate puber is normaal. Maar waarom ik daarna promoveerde of degradeerde tot psychiatrisch geval is me nog steeds een raadsel.
Ik denk dat de medische wereld er zich toen al geen raad mee wist en geen hokje voor me had. Borderline was destijds nog onbekend.

Ik heette ziek en vooral lastig te zijn met name voor mezelf.
Anno 2013 weet de maatschappij nog steeds niet wat ze met mensen zoals ik moeten. Aan mijn doorzettingsvermogen, optimisme en veerkracht heb ik een hoop te danken al was het alleen maar dat ik nog leef.

‘Moeilijke mensen’ zouden alleen maar vervelende eigenschappen bezitten en dit is onjuist. Elk mens heeft zijn karakter dat zowel aangename als minder prettige kanten heeft. Anders zou ik geen complete en normale vrouw zijn.
Naast de minder smaakvolle kanten heb ik zeker mijn glimpunten.

Het leven met een Borderline-stoornis is zwaar en heeft zeker zijn beperkingen.
Maar ik kan een redelijk normaal en waardevol leven hebben en ben zeker geen slachtoffer. Te vaak word ik in die rol geduwd of ga er zelf in zitten door alle tegenslagen. Dat is niet nodig en tamelijk zinloos.

Ooit ben ik door een arts in opleiding joviaal ‘prettig gestoord’ genoemd. Ik kan deze komisch bedoelde eretitel nog steeds niet waarderen.

Borderline is geen keuze maar een gedwongen manier van leven.
Je bént het niet, maar je lijdt eronder.
Door een aantal ervaringsverhalen wil ik mensen een idee geven hoe leven met Borderline kan zijn.

Citaat:
‘We leven in borderlinetijden. In de psychiatrie is borderline vandaag de dag met voorsprong de vaakst gestelde diagnose.
Bovendien is de lijn tussen patiënten en niet-patiënten flinterdun.
Zijn we collectief op weg naar ziekte en ongenoegen?
Borderline-patiënten zijn de kanariepietjes in de kolenmijn, de knipperlichten van de maatschappij’.

Dirk de Wachter
Psychiater= psychotherapeut en auteur van ‘Borderline Times’

 

Blog Tonna Andere kijk op je label_600

7 reacties op “Andere kijk op je label

  1. Super goed dat je er over schrijft! Ook ben ik het helemaal met je eens dat je echt anders naar je label (s) kan kijken..
    Alleen ik mis alsnog de voordelen of de positieve kanten van een ‘borderliner’ 🙂 en die zijn er inderdaad zat!
    Groet een mede borderliner 😉
    (Ja ik noem mezelf wel een borderliner omdat het lekker bekt en het toch een onderdeel van me is. Net als mens, adhd-er, spring in het veld, enthousiasteli g, hyper gevoeligert etc).

  2. Inmiddels is een ‘label’ je stigma geworden. Handig voor de psychiater in z’n boekenkast maar niet voor mensen gemaakt.
    Mensen hebben namen en karakters.
    Ze zijn geen ziektebeelden!

  3. Wat heb je dit goed beschreven. Ze hebben altijd wel een kapstok waar ze alles aan ophangen. “Prettig gestoord” vind ik veel vriendelijker klinken.

  4. Mooi geschreven Tonna!
    Bijzonder hoe je weer vast weet te houden aan je eigen kracht! Je bent ook nog eens een behoorlijk sterke vrouw. Petje af!
    Groetjes chrysantje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *