Josje

Mijn naam is Josje, 32 jaar, als kind wilde ik altijd schrijfster worden. Ik schreef vooral fantasieverhalen. Op mijn zestiende wist ik echter zeker dat ik geen schrijfster wilde worden, maar in de zorg wilde gaan werken. En dat ben ik dan ook sindsdien met mijn hele hart gaan doen. De laatste 8,5 jaar doe ik dat in de GGZ. Ik ben binnen Altrecht werkzaam als Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundige. Mijn belangrijkste motivatie om in de zorg te gaan werken is omdat ik denk dat iedereen op een punt in zijn/haar leven in zo’n moeilijke situatie kan geraken dat je er zonder hulp niet meer uit komt. Ik heb dat helaas zelf ook aan de lijve ervaren. Ook heb ik ervaren hoe belangrijk het is dat er mensen naast je staan die in je geloven. Wellicht schrijf ik hier in een blog meer over, belangrijkste is dat ik deze ervaringen mee heb genomen om hopelijk een beter hulpverleenster te worden. Met mijn idealen hoop ik een bescheiden bijdrage te kunnen leveren aan het herstel van mijn patiënten.

Tegelijkertijd merk ik ook de laatste jaren dat ik als hulpverlener steeds minder ruimte voel om, in mijn ogen, écht goede zorg te kunnen leveren. Een paar jaar geleden was ik nog zo naïef om te denken dat er op de zorg niet bezuinigd zou worden. Dit is helaas wel het geval gebleken en daar lijden veel patiënten onder. Dat is vreselijk voor henzelf en hun naasten. Dit heeft mij dan ook de motivatie gegeven om te gaan bloggen, deze keer niet door fantasieverhalen te schrijven, maar juist over de realiteit in de praktijk. Ik doe dat enerzijds om aandacht te vragen voor de schrijnende situatie van sommige patiënten. En anderzijds wil ik ook juist belichten dat het voor hulpverleners echt een zoektocht is om in deze tijd het ‘goede’ te doen. Mijn hoop is dat er zo meer wederzijds begrip kan ontstaan. Wat mij optimistisch stemt is het feit dat ik veel collega’s ontmoet die zich onverminderd met hun hart en ziel inzetten voor patiënten. Schrijven is voor mij een uitlaatklep en het geeft mij energie om vooral te blijven dromen en samen nadenken over hoe we de zorg en behandeling, naar omstandigheden, zo goed mogelijk kunnen houden. In mijn blogs hoop ik ook de positieve kanten van de GGZ te kunnen belichten want die zijn er nog steeds!

Blogs / vlogs

Pleidooi voor ouderenpsychiatrie

Categorie: Blog

Ouderen zijn eenzaam, inactief, saai en eigenwijs. Zomaar een greep uit de veel gehoorde denkbeelden over ‘de’ oudere. Ontwikkeling en rehabilitatie? Nee, daar doen ouderen niet aan… Ik werk sinds vijf jaar als (Sociaal) Psychiatrisch Verpleegkundige in de ambulante ouderenpsychiatrie. Hieraan voorafgaande heb ik met verschillende andere doelgroepen gewerkt in…