Soms ben ik het echt even zat,
en hoopte ik dat ik geen problemen had.

Even geen last van mijn negatieve gedachten,
en andere lichamelijke klachten.

Zo vrij als een vogel die door de lucht vliegt,
En op een tak van 'n boom mee wiegt.

Dat ik me even vrij voel,
Snap je wat ik bedoel?

Bij mij is het vaak wit of zwart,
en zelden in de kleur van mijn hart.

Over de toekomst durf ik niet te dromen,
bang voor de emoties die dan vrijkomen.

Bang voor wat komen gaat,
Maar het word tijd dat ik dat loslaat.

Positief proberen te denken is nieuw voor mij,
en mogen vliegen als een vogel zo vrij.

Ooit voel ik happy,
en zeg ik voorgoed gedag tegen de psychiatrie.

Rijmblog