Mijn naam is Vilda Butteling-von Arnoldi en ik ben momenteel 60 jaar jong. Getrouwd, 2 meerderjarige kinderen, halve 'dierentuin' bestaande uit 2 'Lassies', 4 poezen en 1 konijn! Met z'n allen wonend in een vinexwijk (met pas een nieuw Winkelcentrum!) even buiten Utrecht.
Ik noem hier éénmalig mijn naam en 'n enkele keer zal je het nog eens tegenkomen (zoals bijv. in het YouTube filmpje dat ik in mijn 1e blog zal tonen), maar de naam die ik voor deze blogs gebruik is BORDIANANGEL, dit voornamelijk omdat ik pas sinds mijn 56e levensjaar met de Borderline persoonlijkheidsstoornis gediagnostiseerd ben.
Eindelijk had ik dan een 'soort antwoord' op de vele vraagtekens die ik had hoe het kwam dat ik ben zoals ik ben... En vooral waarom ik al m'n hele leven lang zo vreselijk emotioneel reageer op van alles... heel gauw in tranen ben.... of me over iets opwind.... of me van alles meteen zo verschrikkelijk aantrek... zo erg in en vanuit mijn 'gevoelens' leef!
Mijn GGZ-geschiedenis begon in 1980 bij 't RIAGG in Den Haag. Maar via eerst SPB Altrecht Nieuwegein en daarna ook de Crisisdienst Utrecht ben ik tegenwoordig onder behandeling bij het Ambulatorium Persoonlijkheidsproblematiek (WAH Utrecht) van Altrecht en daar heb ik nu als mijn begeleider/casemanager (ja zelfs mijn grote steun en toeverlaat - en niet verder vertellen - maar tevens óók 'mijn méést favoriete svp-er'): Peter Paling, met wie ik op dit moment een enórm goede vertrouwensband mee heb opgebouwd en hoop die dan ook nog járen zo te behouden! Voorlopig ben ik nu dus bij Altrecht niet meer weg te sláán...!!!
(N.B. De naam Peter Paling is om privacy redenen gefingeerd.)
Omdat ik nu toch een aardige leeftijd heb bereikt, moet ik zeggen dat daardoor uiteraard mijn 'rugtas' aardig overvol is geraakt. Hieruit zal ik veelvuldig putten als ik weer een typisch Bordiaanse reactie of gebeurtenis beschrijf! Even spannend, impulsief, depressief, humorvol of emotioneel als mijn karakter zelf is.... Ik heb veelal zo mijn 'eigen wijze' om over bepaalde zaken te denken en te praten.... mijn eigen 'Bordiaanse' wijze, zeg maar!
Toch hoop ik tevens dat mijn blogs niet alleen voornamelijk 'eenrichtingsverkeer' zullen blijven, want ik zou het wel fijn vinden als ook hier enige communicatie en/of feedback kan ontstaan (uiteraard niet zo uitgebreid als op een forum, want daar is een forum weer goed voor), maar dat ik ook merk dat het niet altijd alléén maar mijn gedachten zijn!?
Een ieder voele zich daarom vrij om te reageren...wie weet helpen jullie me ermee...om bepaalde onderwerpen en gezichtspunten wellicht weer vanuit een andere daglicht te bezien.....
Dus lieve dames, beste heren... psychiaters en psychologen... en andere wijsgeleerden: "....:I move to you...you move to me..." (waar reclamekreten al niet goed voor zijn - met dank aan PRIJ$VRIJ Reizen!)