Ongeveer de helft van alle jonge vrouwen begint met lijnen. Lijnen is het (tijdelijk) heel bewust omgaan met wat je wel en niet van jezelf mag eten. Voor een kleine groep (veelal vrouwen, ongeveer 5% is man), verandert het lijnen in een ziekte of eetstoornis.
De hele dag staat in het teken van eten en gewicht. Het lijnen kan worden afgewisseld met eetbuien. Om de calorie-inname van eetbuien te compenseren of nog meer te willen afvallen gaan mensen met een eetstoornis vaak extreem veel sporten. Bij bepaalde vormen van eetstoornissen proberen mensen de eetbuien te compenseren door braken of gebruik van laxeermiddelen.
In grote lijnen zijn drie eetstoornissen te onderscheiden: anorexia nervosa, boulimia nervosa en de eetbuistoornis (Binge Eating Disorder).
De gevolgen van een eetstoornis zijn aanzienlijk. Sociaal functioneren, zoals naar school gaan, studeren of het onderhouden van sociale contacten is vaak niet meer mogelijk. Het extreem lijnen en eetbuien hebben psychologische gevolgen in gedrag, gedachten en gevoelens soms uitmondend in een depressie of angststoornis. Ook lichamelijke gevolgen zijn mogelijk zoals hartritmestoornissen door ondervoeding of aantasting van het gebit door braken.
Schaamte, ontkenning en het proberen te verbergen van het eetgedrag zorgen ervoor dat mensen vaak laat hulp zoeken voor hun probleem. Terwijl de kans op herstel juist groter lijkt te zijn bij vroege signalering.
In Nederland lijden ongeveer 5.500 mensen aan anorexia nervosa, 23.000 aan boulimia nervosa en naar schatting 160.000 mensen aan een eetbuistoornis. Kinderen kunnen al een eetstoornis hebben, maar de meeste eetstoornissen ontwikkelen zich in de puberteit en jongvolwassen fase.

