Deel 2: Het volgen van mijn nieuwe Therapie

07-7-2010 | 0 reactie(s)

Door Vaif

Dit stukje komt bij mij nu naar boven terwijl ik de blog schrijf: ”Waarom moet er dan nog geëvalueerd worden in week 13? Alleen maar of je je doel hebt bereikt wat je hebt aangegeven bij de eerste bijeenkomst? Ik denk dat het voor het groepsgevoel wel beter is om i.p.v. iedereen apart te evalueren dat te doen in week 13.

Want de groep heeft ook dingen in een ander opgemerkt, positief of negatief, maar met die kritiek kan een groep juist nog beter werken met groepsgevoel in een volgend blok en komt er meer vertrouwen, want je geeft geen kritiek om af te branden, nee omdat je het iedereen in de groep gunt dat ze verder komen en dat het een plek krijgt in hun leven. En daar is deze groepstherapie voor. Verbondenheid maakt meer wonden dicht. Het is ook een verschijnsel wat je tegen komt op internet, als je zoekt naar forum over PTSS en verder, dan lees je verhalen, schrijnende verhalen en wat de ander wil is alleen maar erkenning, je bent niet de enige die iets heeft meegemaakt waardoor je PTSS hebt gekregen.
Je moet echt een heel goed groepsgevoel kweken want dat werkt het allerbeste. Alleen de manier waarop dit gebeurt bij de therapiegroep die ik nu volg daar zet ik duidelijk mijn vraagtekens bij.”

Vervolg van de gewone blog tekst Misschien verwarend, maar pak Blog 1 erbij.
Nu moet ik nog twee weken wachten voordat het overleg daadwerkelijk plaatsvindt en dan moet een psychiater die mij helemaal niet kent, alleen kunt kennen door mijn EPD te lezen of een gekleurd verhaal van de therapeut te krijgen over hoe ik tijdens de cursus ben, de beslissing nemen of wel of niet mag starten met Blok II. (Men is niet eerlijk geweest en zegt eigenlijk ook dat ik lieg).

Waarom is het bij Altrecht niet mogelijk om therapie op maat aan te bieden?
Is hier ooit wel eens iemand geweest bij Altrecht die deze gedachte een keer heeft gehad? Is deze vraag niet eerder in de hoofden van de OR-leden, cliëntenraden en famileraden opgekomen?
Ik weet veel van Altrecht en ik heb er ook veel over gelezen, maar over deze vraag heb ik niet eerder iets gezien van Altrecht (gepubliceerd via webmail of bladen). Er werken inmiddels al oud-cliënten bij Altrecht die de opleiding Ervaringsdeskundige bij het ROC hebben gedaan, nog niet precies het aantal procent wat mevrouw R. Vernimmen eerder dit jaar (geloof ik) op de televisie bij het programma Goede Morgen Nederland, heeft ook op de website gestaan. Maar blijkbaar hebben deze oud-cliënten die ook nog eens een opleiding hebben gehad op het gebied van Ervaringsdeskundigheid niet deze vraag gesteld.

Ik ga ervan uit dat deze mensen de opleiding zijn gaan volgen omdat ze al van zichzelf al ervaringsdeskundig genoeg voelden maar voor een baan op dit gebied schijnt een diploma, (het is een certificaat want de opleiding wordt nog niet landelijk ondersteund). Maar zelfs deze oud-cliënten stellen de vraag niet. Ik vraag mijn nu af waarom niet?
Of wat heb ik gemist? Dat vraag ik mij ook af. Maar dat merk ik dan wel aan reacties op deze blog. Want ik trek nu misschien te snel conclusies en die fout wil ik liever niet maken.

Waarom wordt er niet gekeken wat je allemaal al hebt gehad aan behandeling en wat je nu nog nodig hebt?
Waarom groepsgevoel creëren want het staat in de groepsregels dat je geen verder contact met je groepsgenoten mag hebben, er is in de ochtend een pauze van 5 minuten voor diegenen die roken, want ze willen het liefste nog dat je niet met elkaar praat. Volgens mij kweek je daar geen groepsgevoel mij. Maar goed, ik ben geen ‘vak’therapeut. Nee, ze vergeten hier dat ik ervaringsdeskundig ben en zie dat ze heel verkeerd bezig zijn en eigenlijk ook nog eens geld verspillen van de samenleving. De blog wordt te lang om dat uit te leggen. Het is toch beter om mij in blok II te laten starten, ten eerste wie kent mij het beste, ten tweede kan een ander in mijn plaats in blok I en ik krijg niet te horen wat ik al weet en toe kan passen. Nee, Altrecht werkt met regeltjes, want dat is makkelijker voor de therapeut en in ieder geval weten wij zeker dat de zorgverzekeraars goed betalen. Als men zorg op maat aan bied en luistert naar van de cliënt wil en ook wil leren en een cliënt weet vaak heel goed de weg er naar toe, als een dergelijke cliënt komt, waarom geven jullie die dan niet de ruimte omdat aangeboden te krijgen waarmee de cliënt wordt geholpen en ook verder komt. Dan alleen maar strijd moeten leveren tegen een bepaald regime waar je je aan moet houden.
Nee, de meeste mondige cliënten zijn zo ervaringsdeskundig dat zij dit werk kunnen doen zonder opleiding, maar ze staan, omdat ze precies weten wat ze nodig hebben, tegen de muur met hun rug want men werkt niet mee.

En dan komt er in je EPD te staan dat je een moeilijke cliënt ben.

Vaif

Deel 2: Het volgen van mijn nieuwe Therapie

vlinder
Home > Blogs > Vaif > Deel 2: Het volgen van mijn nieuwe Therapie

Blogs