Het zou heel goed op te lossen zijn door op het moment dat er weer een nieuw behandelplan wordt vastgesteld dat te koppelen met een brief aan de huisarts van de cliënt.

Van mij krijgt mijn huisarts regelmatig informatie of heeft zij dat gehad: Want na alle suïcidepogingen kreeg zij een brief uit het ziekenhuis. Bij ernstige zelfbeschadiging waarbij ik gehecht werd, kreeg zij ook een brief met informatie en verwijderde vaak de hechtingen. En ook krijgt zij informatie als ik via de huisartenspost de crisisdienst inschakel, zij weet dan dat het weer eens niet goed gaat met mij.

Helaas heb ik mijn huisarts het laatste jaar regelmatig gezien i.v.m. lichamelijke klachten.

Het begon toen ik vorig jaar februari medicatie voorgeschreven kreeg: clozapine. Na een week ben ik acuut gestopt met deze medicatie want ik kreeg het heel erg benauwd en last van hartklachten.

Via mijn huisarts ben ik acuut naar het ziekenhuis gestuurd en toen bleek dat ik een myocarditis had, grof weg vertaald een ontsteking van de hartspier wat als gevolg kan hebben: hartfalen.
Je hart pompt de eerste keer voldoende zuurstofrijk bloed je lichaam in, maar de pauze tussen de volgende samentrekking van je hart is dan te kort en dan krijg je ook zuurstofarm bloed in je lijf en dat veroorzaakt dat je het benauwd krijgt en niet goed kan functioneren.

Ik hield ook in een keer veel te veel vocht vast in mijn benen en ik ben zeker vier maanden twee keer per week naar het ziekenhuis geweest omdat mijn benen ingezwachteld moesten worden en daarna heb ik steunkousen gekregen. Uiteindelijk heeft alles zich heel langzaam hersteld en werkt mijn hart en de rest van mijn lijf gelukkig weer normaal.

En nu bezoek ik haar regelmatig n.a.v. een abces. De operatie die ik in februari heb ondergaan heeft niet het juiste effect gehad, want het abces is weer aardig toegenomen. Afgelopen vrijdag ben ik op de Ehbo-afdeling geweest en toen hebben ze de wond weer verder en groter opengemaakt en een draintje geplaatst, echt veel verbetering geeft dit niet, en natuurlijk weer een antibioticakuur.
Woensdag 8 april moet ik weer naar de chirurg en ik denk dat er wel weer een operatie aankomt.

Voordat ik vorig jaar lichamelijke klachten kreeg n.a.v. de medicatie, wist ik wel dat mijn huisarts het belangrijk vond om te weten hoe het psychisch met mij ging en omdat ik nooit met lichamelijke klachten bij haar kwam, maakte ik om de drie maanden maar een afspraak om haar op de hoogte te houden van hoe het met mij ging en hoe de behandeling ging. Dat stelde zij, ook al heeft zij een zeer drukke praktijk, altijd zeer op prijs. Mede deed ik dit ook omdat zij natuurlijk wel haar commentaar naar mij toe had geuit dat ze nooit iets hoorde van Altrecht.

Ja, en waarom dan deze blog? In de hoop dat de medewerkers van Altrecht die dit lezen, ook bewust worden van de 1e lijnszorg, de huisarts. Deze is ook meestal de persoon die jou doorverwijst naar Altrecht.

Als er uiteindelijk lichamelijke klachten ontstaan, of een reactie op een medicijn, ga je meestal eerst naar je huisarts toe en dan is het toch ook wel prettig als zij weet hoe jouw psychische gesteldheid is op dat moment en hoe de behandeling gaat zodat zij dat eventueel mee kan nemen in haar behandeling van de lichamelijke klachten.

Altrecht: dit moet toch eenvoudig in te voeren zijn? Een standaardbrief met daarin ruimte om iets extra’s te vertellen over de cliënt. (ik wil wel een opzetje maken hoor!).

Ik hoop dat hier op korte termijn toch verandering in komt. Voor alle cliënten van Altrecht.

Eigenlijk is dit weer een blog over Hoop.
Blijkbaar is dat nu even een rode draad in mijn leven, op dit moment, Hoop houden, anders red ik het niet.

Hoop,

Vier letters die diepere betekenis hebben
Je kunt alleen niet hopen als er geen uitzicht is
Hopen is alleen maar mogelijk als je medewerking krijgt
van anderen: je therapeuten, je omgeving,
de instelling waarbij je onder behandeling bent, je huisarts
Ja, Hoop, vier letters.
Maar heel moeilijk om je aan vast te houden.
Je wilt daarbij graag geholpen worden, ik in ieder geval wel.
Zodat mijn Hoop ooit echte hoop wordt.

Vaif

Overleg met de huisarts