In zijn oratie bepleit Kupka dat de behandeling van een bipolaire cliënt zich niet alleen moet richten op de psychiatrische stoornis, maar ook aandacht moet hebben voor de persoonlijke context waarin deze zich manifesteert. Hierdoor kunnen de patiënt en zijn naasten, en de behandelaren, adequaat onderscheid maken tussen ziekte en zijn. Dit bevordert enerzijds een evenwichtig zelfbeeld en anderzijds een tijdige signalering van beginnende symptomen zodat vroegtijdig kan worden ingegrepen.
Het programma voor wetenschappelijk onderzoek waarmee Kupka zich bezighoudt, richt zich net als de behandeling zowel op de ziekte-episoden en de achterliggende mechanismen, als op de kwaliteit van leven in de tussentijd.

