Wij zijn er samen naar toe gegaan. Het was erg indrukwekkend. Helaas was het een handje vol mensen. Er waren natuurlijk toespraken o.a. ook door de burgemeester en die begon en eindigde met een gedicht en ik heb totaal geen wortels in Indonesië en niemand van mijn voorouders komt daar vandaan en heeft er ook niet in een kamp gezeten, maar ik werd wel geraakt en emotioneel. Er waren twee vrouwen in traditionele kleding dat maakte ook wel indruk. De bijeenkomst was heel rustig en ingetogen.
Jammer van dat handje vol mensen, want het was natuurlijk nog school vakantie. Eigenlijk zou dit monument, want wel in meer plaatsen wordt gedaan, geadopteerd worden door een school. Dan krijgt de jeugd ook het verhaal te horen. Want dit is ook iets wat de jeugd mee moet krijgen op scholen en ik vraag mij af of dit onderdeel wel aandacht krijgt bij geschiedenis van de tweede wereldoorlog.
Ik weet door de verhalen van mijn vader over de toestanden van de Birma spoorlijn en de kampen in Indonesië met de jappen als bewakers. Niet echt fijn om daar te zitten. Voor heel veel vrouwen is het een hel geweest.
Zondag was de herdenking in Den Haag op televisie. Aansluitend was er ook een documentaire over troostmeisjes. Ik heb de documentaire nog niet gekeken, ik kan het niet omdat ik bang ben voor wat er bij mij omhoog komt met mijn diagnose (CPTSS). De aflevering is nog wel te zien bij Uitzending gemist. Het is uitgezonden zondag 15 augustus 2010 door de NOS. Ik weet niet hoe lang je uitzendingen terug kunt kijken en ik hoop dat het nog mogelijk is voor de liefhebbers.
In de Kunsthal Rotterdam is een fototentoonstelling over troostmeisjes. Hierover is natuurlijk ook informatie te vinden op de website van Kunsthal Rotterdam. Alleen deze tentoonstelling loopt maar tot en met eind augustus 2010. Ook in het museum Oud Soest is een tentoonstelling te zien.
In de periode van 7 augustus tot en met 31 oktober 2010 organiseert de stichting comité 4 en 5 mei Soest-Soesterberg, in nauwe samenwerking met de stichting Oud Soest (museum) twee tentoonstellingen in het museum Oud Soest. Een tentoonstelling heet “veteranen” en gekoppeld daaraan is er gelijktijdig met bovengenoemde tentoonstelling is op diverse plaatsen in het museum de tentoonstelling "Linggadjati, brug naar de toekomst" te zien. Deze tentoonstelling bestaat onder andere uit 23 panelen met foto's en teksten en is eigendom van de stichting Indisch erfgoed uit Apeldoorn. De titel verwijst naar het Javaanse dorp waar Nederlandse bestuurders en onafhankelijkheidsstrijders uit de Gordel van Smaragd kort na de oorlog de basis legden voor de latere onafhankelijkheid van Indonesië
Meer te lezen over de tentoonstelling is op: http://www.oudsoest.nl/historie/1/museum-oud-soest.html
Mijn lievelingszanger is geboren in een jappenkamp. Boudewijn De Groot werd geboren in het jappenkamp Kramat, Zijn moeder overleed een jaar later in het kamp Tjideng. Zij was Sophie Saueressig (1906-1945). Boudewijn de Groot en hij heeft een lied hierover geschreven. Het lied laat ook zien dat er niet over gepraat werd. Het nummer staat op het album Wilde Jaren tour van Boudewijn de Groot. Opgetreden in parkstad theater Eindhoven op 11-4-2010. Het nummer heet Achter Glas. De tekst van het lied is echt geweldig, maar ik ben ook wel een liefhebber van Boudewijn.
Via deze link kun je het nummer beluisteren: http://www.youtube.com/watch?v=FgS_4MKY2qg
En ik moet niet meer terugdenken aan de domme opmerking van premier Balkenende over onze VOC-mentaliteit. Dan voel ik mij ook heel naar worden.
Vaif
lees voor
