Moest er vroeg uit voor mijn doen. Om 9 uur was de afspraak. Ik ben samen met mijn vader geweest. Het gesprek heb ik wel helemaal alleen gedaan, dus ben ergens best een beetje trots opmezelf. 3 jaar geleden was hij er wel bij. Het gesprek ging naar mijn idee heel goed. En in tegenstelling tot 3 jaar geleden kreeg ik niet direcht een nee te horen.
Ze ging me wegen en opmeten, altijd een confronterend onderdeel. Ze vertelde hoe de operatie zou gaan en wat ze gingen doen. Ik schrok me rot, en me mond viel open, daar zat ik dan.... Wilde ik dat echt wel. In het kort gezegd word mijn maag zo verkleind dat ie nog maar zo klein is als een ei!!!!! En ik kan niet meer "normaal" eten. 3 happen per maaltijd.
Ik raakte tijdens het gesprek wel een beetje in de war, want is dit dan wat ik wilde. Nog zo met eten bezig zijn... Ik wil dit lichaam niet meer, nooit gewild. Maar zo??? Ook willen ze je dossier kunnen opvragen bij Altrecht. Dat snap ik wel maar mijn hele dossier?? KOM OP, dat is prive. Ik heb daar dingen verteld in de veronderstelling dat ze tussen die 4 muren zouden blijven. En dat kan zo maar niet.
Ik moet dit even uitzoeken. Want als ik moet kiezen, weet ik niet of ik mijn dossier wel wil in laten zien. Erg verwarrend allemaal. Ik wil afvallen. Maar tegen welke prijs. Ik moet wel realtisch blijven, want zo kan het ook niet verder. Ik leef gezond nu, en mijn plan is ook zeker om zo door te blijven gaan. En ik weet niet of ik zo ver ben dat ik mijn leven zo radicaal zou willen veranderen.
Reageren op deze blog?
Gebruik dan dit formulier.
