Met mij alles goed - Van litteken naar taal

13-12-2009 | 0 reactie(s)

Door Vaif

Donderdag 10 december 2009 was voor Altrecht Zeist en Den Dolder de aftrap van de training - en kunstproject over zelfbeschadiging in de psychiatrie. Het project is een initiatief van de landelijke Stichting Zelfbeschadiging i.s.m. museum Het Dolhuys. Met mij alles goed heeft als doel de dialoog te openen over zelfbeschadiging en ontwikkelt een (kunst)taal die ruimte biedt aan gevoelens achter zelfverwonding.

De opening was een soort van programma als “de wereld draait door”, de gespreksleider, twee vaste gasten aan tafel en daarna afwisselend andere gasten afgewisseld met televisiebeelden of geluidsfragmenten.
Er waren verschillende disciplines uitgenodigd, waaronder twee ervaringsdeskundige over dit onderwerp en een ervan was ik.
Vrijdagmorgen dacht ik wel:”Waarom heb ik hier nu toch JA opgezegd”? Maar dit was wel wat ik wilde, het zwijgen doorbreken, daarom ben ik blogs gaan schrijven maar om dan aan tafel te zitten en je verhaal te doen, is toch heel anders en je komt ook nog eens uit de anonimiteit, want ik schrijf de blogs als Vaif en nu was ik in een keer de persoon die daar achter zat. Mijn anonimiteit was verdwenen.

De andere ervaringsdeskundige volgt een therapie op Brinkveld en vertelde haar eigen verhaal. Zij had al eerder op andere plekken therapie geprobeerd te volgen, maar veel instellingen werken dan met een contract dat je jezelf geen pijn mag doen, dit moet je ondertekenen en gaat het toch fout, dan word je weg gestuurd. Dan zit je weer thuis met je probleem. Bij Brinkveld is dat niet en zij vertelde ook veel baat te hebben bij de therapie.

Ik was dus uitgenodigd omdat ik blogs over dit onderwerp had geschreven en men was ook vooral benieuwd naar het crisiskoffertje, ik had het bij mij en kon het ook daadwerkelijk laten zien. En je moet een dergelijk koffertje echt reëel voor je ogen neer kunnen zetten en er dan dat er uithalen wat je denkt nodig te hebben, een crisiskoffer op papier werkt echt niet, geloof mij.

Ook was men benieuwd naar de vraag of je zelfbeschadiging zou kunnen ontgroeien. De meningen daarover waren verdeeld, maar ik denk van wel, alleen zal het bij de een, jaren duren en is het misschien bij de ander veel korter in tijd, het is natuurlijk ook gerelateerd aan je trauma’s of triggers die zelfbeschadiging op roepen,

Zwijgen doorbroken

Gelukkig heb ik in een baan die ik had bij het Trimbos-instituut ooit een medewerker leren kennen die ook in haar studietijd last heeft gehad van zelfbeschadiging en uiteindelijk haar studie afgemaakt en bij het Trimbos-instituut ook onderzoek naar gedaan en over dit onderwerp een studiedag georganiseerd. Toen ook een verhaal verteld over Zelfbeschadiging ontgroeien, haar was het uiteindelijk gelukt, dus daar trek ik mij ook wel wat aan op en hoop dat ik ooit ook op dat punt zal komen, ook al duurt het nog lang, maar ik voel het wel als hoop.
Zeker ook na afgelopen donderdag, want door dit project wordt wat ik wilde met de blogs eindelijk het ZWIJGEN doorbroken.

Het was een hele interessante middag, er werden beelden getoond van Nova, daar is ooit een jonge vrouw geïnterviewd die ook aan zelfbeschadiging deed maar tegen muren aan liep bij de hulpverlening, want veel hulpverleners weten niet hoe ze er mee om moeten gaan. Er waren ook twee muziek momenten die getoond werden op een scherm. Een gedeelte uit een lied Anthem van Leonard Cohen en de belangrijkste zin uit dit lied was:”there is a crack in everything, that’s how the light gets in.
Het andere muziekfragment was van Jonny Cash met het nummer Hurt, de tekst uit dit lied greep mij erg aan.
De discussies en vragen verliepen heel soepel en goed. Het is eindelijk zover, wat ik wilde met mijn Blogs gebeurt hier in levende lijve.

Het heeft zo moeten zijn dat men met dat project bezig was, ik wist er niets vanaf dat ik ook in die periode de blogs ben gaan schrijven over zelfbeschadiging.
Bij Altrecht is vanaf donderdag het ZWIJGEN doorbroken!!!!!!!!!
Ik ben er blij mee, en ook blij dat ik er een bijdrage aan heb kunnen leveren.

Er is dus ook een kunsttentoonstelling aangekoppeld, deze is te zien in de hal van Brinkveld, tot en met januari 2010. Het kan ingrijpend zijn, vooral voor mensen die niet veel van het onderwerp weten, of juist er nog veel last van hebben. Maar dan kan je ook herkenning vinden.

Mijn vriend zat ook in de zaal en dat gaf enorm veel steun, ik kom hem goed zien en dat gaf mij kracht. Voor de avond was een zekerheidsmarge ingebouwd en ben ik gebeld door de crisisdienst, dat had een therapeut van mij geregeld, zodat ik mijn verhaal kwijt zou kunnen en vooral om te voorkomen dat ik overspoeld zou raken. Op dat moment voelde het goed en heb ik ook wel even gepraat met de crisisdienst maar crisis was er toen nog niet. Alle indrukken in mijn hoofd kon ik ook nog geen woorden geven, ik had even tijd nodig om alles op zijn plek te laten vallen.

Helaas...

Helaas is de crisis wel gekomen. Toen mijn vriend naar bed ging, voelde ik de onrust naar boven komen. Ik heb toen iets gepakt uit mijn crisiskoffertje en dacht dat dat zou helpen en al een gedeelte van mijn nachtmedicatie ingenomen. Geprobeerd de rust te vinden door te kijken naar mijn favo soap die ook nog eens binnenkort gaat stoppen ATWT. Ik werd niet rustiger, maar er kwam veel boosheid omhoog naar de persoon die mij een dergelijke jeugd heeft bezorgd, dus ik zat in een keer weer in de cirkel van pijn en verdriet en ik kon er allemaal uitkomen door mijzelf pijn te doen, branden en snijden (gelukkig beheerst, dus geen ziekenhuis).

Toen kwam ik weer met mijn voeten op de grond en ben ik naar boven gegaan om mijn vriend wakker te maken, en door zijn aanwezigheid werd ik weer rustiger. Het was beter geweest als ik voordat ik mijzelf pijn ging doen, hem wakker had gemaakt, maar helaas. Ik heb wel drie keer de hoeveelheid slaapmedicatie ingenomen, want ik trok het niet, dus de volgende dag was ik een soort zombie en heb ik ook dingen af moeten zeggen omdat ik nog zo verdoofd was, het vrijwilligerswerk heb ik voor het eerst door dit af moeten zeggen, daar baalde ik wel van, maar het kon niet anders.

Ik heb het wel een hele interessante middag gevonden en achteraf, ook al is het moeilijk geweest, ben ik toch blij dat ik mee heb gedaan en daardoor ook een bijdrage heb kunnen leveren om de zwijgcultuur te doorbreken.
Bij de receptie ben ik door veel mensen aangesproken dat men het erg dapper vond dat ik zo maar mijn verhaal vertelde. Iedereen is nu nieuwsgierig naar de blogs van Vaif, dus de Altrechtsite gaat het druk krijgen.
Ik hoop dat veel naar de tentoonstelling gaan kijken en niet alleen cliënten maar ook hulpverleners die er donderdagmiddag niet bij waren!


ANTHEM - Leonard Cohen

http://www.youtube.com/watch?v=5zKk76YkF1U   dit is de link naar het nummer op Youtube van Leonard Cohen voor wie geen pc heeft en/of het nummer niet kent ook de tekst:
ANTHEM songtekst (engels versie)

The birds they sang
At the break of day
Start again
I heard them say
Don’t dwell on what
Has passed away
Or what is yet to be

The wars they will
Be fought again
The holy dove
Be caught again
Bought and sold
And bought again
The dove is never free

Chorus
Ring the bells that still can ring
Forget your perfect offering
There is a crack in everything
That’s how the light gets in

We asked for signs
The signs were sent
The birth betrayed
The marriage spent
The widowhood
Of every government
Signs for all to see

Can’t run no more
With the lawless crowd
While the killers in high places
Say their prayers out loud
But they’ve summoned up
A thundercloud
And they’re going to hear from me

Chorus

You can add up the parts
But you won’t have the sum
You can strike up the march
There is no drum
Every heart
To love will come
But like a refugee  Chorus

Hurt - Johnny Cash

http://www.youtube.com/watch?v=SmVAWKfJ4Go
dit is de link naar het nummer op Youtube van Johhny Cash: Hurt

I hurt myself today
to see if I still feel
I focus on the pain
the only thing that's real
the needle tears a hole
the old familiar sting
try to kill it all away
but I remember everything
what have I become?
my sweetest friend
everyone I know
goes away in the end
and you could have it all
my empire of dirt

I will let you down
I will make you hurt

I wear this crown of thorns
upon my liar's chair
full of broken thoughts
I cannot repair
beneath the stains of time
the feelings disappear
you are someone else
I am still right here
what have I become?
my sweetest friend
everyone I know
goes away in the end
and you could have it all
my empire of dirt

I will let you down
I will make you hurt

if I could start again
a million miles away
I would keep myself
I would find a way

 

Met mij alles goed - Van litteken naar taal

vlinder
Home > Blogs > Vaif > Met mij alles goed - Van litteken naar taal

Blogs