In mijn hoofd is het dan zo druk, ben veel aan het overdenken. Wat ik allemaal nog moet doen. Piekeren over dingen die te gebeuren staan. Veranderen die ik niet aandurf. En sinds ik een paar weken weer een eigen kamer heb, word het alleen maar erger. Ik sliep hiervoor bij mijn jongste zusje en als het dan weekend of vakantie voor haar was, deden we altijd muziek/sprookjes luisteren. Ik hoorde dan alleen het eerste stukje en toen sliep ik. Nu probeer ik het op mijn eigen kamertje en dan gaat dan toch minder goed. Hoe stiller om mij heen hoe onrustiger ik dan ben.
Het nadeel van zo in bed piekeren is dat ik gewoon niet lekker slaap. Er nog vermoeider uitkom, en dat ik lichamelijk me niet zo lekker voel, en dat dan weer op psychisch vlak ook weer uitwerkingen heeft. Balen hoor, zo'n kettingreactie.
 
Ik ga zaterdag aanstaande met mijn zusjes kerstshoppen in Duitsland, heel leuk natuurlijk. En bij mijn zusjes zijn daar een stuk relaxter onder dan ik. Ik heb het idee dat ik zoveel moet regelen, alles dubbel checken. Weten wat ik mee moet nemen, lijstjes maken, eventuele boodschappen doen. Maar de spanning die ik al voel voor we weg zijn, is bijna ondraagelijk. Ik weet dat het leuk gaat worden, maar er naar toe leven is echt niet fijn. En dan is het maar voor een dag he!!!  En ik weet heus wel dat het allemaal goed komt hoor..
 
Nu weet ik wel dat ik last heb van catastrofaal kan denken, maar onder controle heb ik dat niet. We moeten dan om 6 uur bij de tourbus zijn. En ik weet nu al dat ik dan amper zal slapen omdat ik bang ben dat we te laat zullen zijn. Mijn vader brengt ons, en wat dan wel weer een meevaller is dat het de zelfde opstapplek is als toen aflgeopen mei toen ik naar Parijs ging. Mijn vader bracht mij toen ook.
 
Ik maak me eigenlijk altijd zorgen om dingen waar je niet eens zorgen om hoeft te maken hoor, maar kan het niet stoppen. Maak me zorgen om iedereen, en dat zat er vroeger ook al in.

STTTTTT......