Bij de polikliniek van Altrecht aan de Griffesteijnselaan wordt een training gegeven, duurt een jaar en heet DGT. Tijdens deze training leer je omgaan met automutileren. Bij de DGT vindt men dat je eerst om moet kunnen gaan met automutileren voordat je begint met het verwerken van trauma’s.
Als je denkt dat DGT je kunt helpen zoek dan contact met de poli en google even op internet om meer informatie te vinden over deze therapievorm. Een site die je in ieder geval tegenkomt is de site van het Trimbosinstituut. Dit instituut heeft veel onderzoek gedaan en nog steeds naar psyche en psychiatrische ziektebeelden en de behandeling ervan, ook over automutileren.
Er is natuurlijk ook een website te vinden over automutileren en hier vind je een deelpagina met wel 300 alternatieven. En die zijn echt heel anders dan het standaardelastiekje om je pols of het ijsblokje in je hand.
Bekijk de site eens en heb je vragen of opmerkingen reageer dan naar mij. (http://www.zelfbeschadiging.nl) Ik zal altijd antwoord geven en eventueel in een volgende blog meer aandacht schenken aan de reactie als daar aanleiding voor is, en als ik dat ook kan, want ik heb niet alle wijsheid in pacht.
Is dit allemaal nog te veel en te ver weg, bedenk dan eens aan het maken van een crisiskoffertje. Heb ik ooit ook gedaan. Ik heb een periode toen het redelijk goed ging in mijn leven niet geautomutileerd en toen het koffertje leeg gemaakt, maar ik moet er nu zelf ook weer een gaan maken.
Doe daar dingen in waar je rustig van wordt en fijn vindt om te zien of te ruiken.
Voorbeelden:
Ik had er een zakje in van stof waar lavendel in zat, ik word heel rustig van het ruiken van lavendel
Een mooi boek, als is het een kinderboek om te lezen waarvan je weet dat het je ontspant.
Een cd met muziek wat jij prettig vindt, eventueel je MP3-speler met het nummer erop.
Een lijstje met telefoonnummers van mensen die je wel kan bellen, en maak er dan ook gebruik van, want er zijn altijd mensen die wel naar je verhaal willen luisteren.
En zo kun je op zoek gaan naar nog meer dingen, lekkere douchegel en dan een douche nemen of in bad gaan.
Voor iedereen geldt andere dingen waar je rustig van wordt, soms is het zoeken, laat een ander helpen, je therapeut bijvoorbeeld, die kan vast ook dingen aandragen.
Ik heb periodes gehad en nog heb dat ik heel naar droom, de droom weet ik niet, maar ik weet wel dat ik op de bank in de huiskamer wakker wordt. Nu heb ik al een periode van meer dan een jaar, vanaf juli 2008 dat ik niet in bed kan slapen, zelfs soms niet als er een ander bij is, vanaf die tijd slaap ik op de bank, met de televisie aan. Dat geeft mij meer veiligheid dan slapen in bed met de televisie aan. Het bed blijft angst geven, waarom? Hier is niets negatiefs gebeurd, ook in het huis niet. Ik kan het antwoord niet geven. Ik kan mij er alleen bewust van zijn wat er gebeurd en er over nadenken en proberen naar boven te komen om weer te leren in bed te slapen. Dus als iemand een tip heeft dan houd ik mij zeer aanbevolen.
Heb je nog een knuffel van vroeger en voelt die goed en vertrouwd en veilig neem die dan mee naar bed vooral als je moeite hebt om te gaan slapen omdat je bang bent voor nachtmerries. Ik heb mijn kleine teddybeertje nog, bijna 40 jaar oud, al regelmatig weer aan elkaar genaaid omdat de kop erbij hing of een poot en bij sommige moeilijke gesprekken neem ik het beertje ook mee en heb ik het vast op mijn schoot, of mijn therapeut dat al eens gezien heb, ik heb geen idee. Maar mij geeft de meer rust om over moeilijke dingen te praten. Ik heb het nooit een naam gegeven het is gewoon beer.
Ik hoop dat jullie aan deze informatie weer iets hebben om verder te komen. Bij mij heeft in moeilijke tijden het crisiskoffertje echt gewerkt, dus probeer het eens uit. Koop een rieten koffertje bij de Xenos, kost haast niets en de dingen die je prettig vindt, heb je vaak al in huis. Ik ben benieuwd of er mensen gebruik maken van deze mogelijk.
Sterkte allemaal
Vaif
lees voor
