Tijdens deze uitzending werd ook de website www.113online.nl voor het eerst actief gemaakt.

In het programma kwamen verschillende mensen aan het woord. Ouders waarvan hun zoon op 16-jarige leeftijd zelfmoord had gepleegd. Hij had wel een afscheidsbrief achter gelaten.Het was een emotioneel verhaal om te horen, ook de laatste dingen die deze jongen nog had gedaan voordat hij zelfmoord pleegt.

Ook kwam er een cabaretière aan het woord, die tien jaar geleden een zelfmoordpoging heeft gedaan, is dus mislukt en nu blij is dat het toen is mislukt. In haar cabaretprogramma heeft zij een lied opgenomen wat heet: 26 manieren om zelfmoord te plegen. Het is serieus maar wel met een ondertoon wat je ook weer doet lachen. Dubbel dus.

Ik had het programma opgenomen omdat ik die avond niet thuis was om direct te kijken en ik moet zeggen tot en met dit stukje heb ik ook maar gekeken, omdat het toen te veel werd voor mij.
Meer kon ik toen niet aan. Het staat nog steeds op mijn harde schijf en ik moet het in stukjes kijken om het aan te kunnen.

Ik vond het heel bijzonder dat mensen zo open en eerlijk over zelfmoord durven te praten. Er zat ook een psychiater aan tafel die regelmatig uitleg gaf. Veel mensen denken dat een zelfmoordpoging een vraag om aandacht is, maar dat moet iedereen eens los laten. Het is ook niet zo dat iedereen echt dood wil, maar men wil dít leven niet meer en dan gaat men denken aan stoppen met leven.

Want je leven zomaar veranderen dat jij zelf wel zou willen leven maar dat moet je ook maar kunnen, dat vraagt wel veel van je. Terwijl ik zat te kijken werd ik wel emotioneel. Vanaf 1991, toen was mijn eerste poging, waarna ook een opname volgde van 9 maanden bij het toen nog Christelijk Sanatorium.

Je denkt dat je verder gekomen bent maar op het moment dat je met ontslag gaat en je alleen nog polikliniekbezoeken hebt, je werk weer probeert op te bouwen via stage. Kom je er toch langzaam achter dat de opname niet werkelijk heeft geholpen. Men heeft mij toen een toedekkende therapie gegeven omdat men toen vond dat ik niet de kracht zou hebben om mijn trauma’s te verwerken.

Nou, dat merk je in latere jaren, want doordat de trauma’s niet waren verwerkt, en waar ik nu nog steeds mee bezig ben, merk je ook weer hoe suïcidaal je constant bent en blijft. Ik heb nog heel wat pogingen gedaan. Allemaal mislukt.

Vorig jaar heb ik van jui tot en met september 6 pogingen gedaan. Nu is het alweer september geweest en realiseerde ik mij dat ik het afgelopen jaar geen poging meer heb ondernomen omdat ik nu tijdig aan de bel trek. Terwijl ik juist nu echt met de trauma verwerking aan de gang ben. Ik besefte mij ook opeens dat ik wel eens trots op mijzelf mocht zijn, 1 jaar lang geen pogingen. Geen toestanden met ambulance en crisisdienst en politie en ruzie in ziekenhuizen!
Ik kan nu hulp in roepen voordat het fout gaat.

Op 1 augustus 2009 heeft een ex-vriend van mij zelfmoord gepleegd, en dan voel je ook de andere kant, waar je zelf nooit aandenkt omdat jij met een poging alleen maar dood ben.
Nu weet ik ook wat voor een impact het heeft op de mensen om iemand heen, zoals zijn familie, ik en ook andere vrienden die hij waarschijnlijk niet als vrienden zag.
Dat valt niet meer hoor want je blijft echt met heel veel vragen zitten. Dat kwam in het programma van BNN ook goed aan bod.

Verschillende kranten hebben ook aandacht besteed aan de website www.113online.nl. Ik heb de site bekeken en deze site zit echt goed in elkaar.

De site is voor mensen die rondlopen met plannen, voor mensen die achterblijven nadat iemand zelfmoord heeft gepleegd. Famiie/vrienden/betrokkenen kunnen er terecht. En mensen die achterblijven na een zelfmoord van een dierbaar iemand kunnen op een apart forum terecht.

Voor mij was het programma, wat ik er tot nu toe van heb gezien, emotioneel heftig. Dus ik zou aanraden, wil je het zien via uitzending gemist en je hebt ook de gevoelens, kijk dan samen met iemand die je vertrouwt, want het is echt wel confronterend.

Gebruik de website, er is een hulplijn, 24 uur per dag, anoniem bereikbaar!
Ik hoop dat mensen die nu rondlopen met de gedachte om te gaan stoppen met leven toch eerst eens het programma en de website bezoeken en de hulplijn bellen als het te zwaar wordt. Zeker als je niemand in je omgeving hebt bij wie je anders terecht kan en voor je gevoelens uit durft te komen.