Het punt is dat ik eigenlijk niet kan verwoorden wat ik wil, maar door alles wat ik bij De Boog heb gedaan zijn mijn kwaliteiten en talenten toch wel boven komen drijven. Ik heb nu wel wat meer zicht gekregen op de dingen die ik leuk vind en die bij mij passen.
Mode met een Missie
Ik heb ADHD. Alle activiteiten die ik doe boeien mij maar kort, dat is ook een deel van mijn problematiek. Ik heb negen maanden gewerkt bij Mode met een Missie, één van de leerwerkbedrijven van Altrecht Talent. Je maakt er mode die ontworpen is door jonge Nederlandse ontwerpers. Ik was erg enthousiast, maar het stoorde me dat wij, de medewerkers van het modeatelier, geen vergoeding kregen voor het werk. Dat komt, omdat het een leerwerkbedrijf is en je er een opleiding volgt. Ook kon ik me niet goed concentreren in het atelier, omdat ik het er te druk vond. En je moet heel netjes werken, en dat is niet mijn sterkste kant. Toch kijk ik terug op een heel vruchtbare periode. Ik heb er mijn talenten en kwaliteiten ervaren en gemerkt dat ik sociaal ben en goed overweg kan met mensen .
Zijn wie ik ben
Ik ben 54, ik hoef niet meer te reïntegreren in een nieuwe baan, dat is een gepasseerd station. Ik wil een voorbeeld zijn voor mensen die net als ik een vlinder zijn. Ik ben kwetsbaar en daarom heb ik een netwerk nodig, een steunsysteem. Altecht Talent, locatie De Boog is dat voor mij. Dankzij de steun van de medewerkers van De Boog kan ik zijn wie ik ben en hoef ik mezelf niet te verloochenen. Dat heb ik in het verleden veel te veel gedaan. De maatschappij is zeer gestructureerd en vol regels en afspraken. Veel goedbedoelende mensen interpreteren die regels verkeerd zodat mensen zoals ik knel komen te zitten.
Vriendenboekje
Het gaat nu eigenlijk best goed met me. Ik ben m’n medicijnen aan het afbouwen en ik heb het huis dat ik al 25 jaar huurde gekocht. Het is voor mij een hele uitdaging om me zo te settelen. Feitelijk voel ik me alsof ik nergens bij hoor en alsmaar verder trek. Maar de werkelijkheid is dat ik me dat nooit kan permitteren. In de middeleeuwen kregen mensen die rondtrokken altijd gastvrij onderdak in kloosters en op kastelen. Daar had men een ‘vriendenboek’ en liber amicorum. Ik heb zelf ook een boekje gemaakt, een album amicorum, ‘Zoet, zuur of hartig’. Dat geef ik aan iedereen die het wil hebben. Op iedere bladzijde stel ik een vraag die je tot nadenken stemt, waardoor mensen zich verder kunnen ontwikkelen.
Ik wilde heel graag reïntegreren. Dat is nu gebeurd. Ik ben gereïntegreerd in wie ik ben. Ik heb mezelf geaccepteerd en leren omgaan met wie ik ben.”
Marjolein Jacobs stelt haar huis open voor fietsers, die door Nederland trekken en onderdak zoeken. www.oudspoorhuis.nl
De NPS heeft in het programma Vals Plat een mooi portret van Marjolein uitgezonden.
Bekijk de aflevering van Vals Plat
