Vroeg wakker en toch wel ergens blij dat ik jarig was, en kijken op mijn telefoon of ik verjaardag smsjes had, NIKS!!! hup humeur omgeslagen. Ik dacht nog, misschien is het iets te vroeg, dus op mijn laptop kijken... Mijn mailbox had 10 nieuwe mailtjes, ik natuurlijk super blij... Helaas NIKS, alleen maar bedrijven, en lidmaatschappen die je een fijne verjaardag toewensen, en je krijgt van hun als cadeautje, korting op iets!! Ik wil geen korting, ik wil een felicitatie van mensen die ik ken, is dat nu zoveel gevraagd. Gewoon even die aandacht. Op hyves precies hetzelfde, ook NIKS.. Bij de post zoekend naar een kaart. NIKS. Geen verjaardagskaart, op Hyves kun je zien dat ik jarig ben, heb het op me msn naam gezet, maar NIEMAND feliciteerde me. Nam iedereen het nou zo letterlijk dat ik er niks aan deed... Teleurstelling was gigantisch.
De hele dag mijn telefoon bij me gehad, en uiteindelijk om 14:50 uur mijn eerste verjaardags smsje. Voor mij hoefde het niet meer, iedereen kon oprotten, cadeautjes hoefde ik ook niet meer....Ik weet het gelijk iedereen over een kam scheren, maar het voelt wel verdomd alleen.. Voel me dan niet de moeite waard.
's Avonds was het nog wel gezellig geworden, ben op zich qua cadeautjes ook verwend, en mag ik dus eigenlijk niet klagen. Maar toch, ik wilde maar een ding en dat is de aandacht die je krijgt als je jarig bent, en die heb ik niet gekregen in de mate die ik wilde. Wilde ik iets wat niet mogelijk was, wilde ik teveel????......
Als ik zo achteraf kijk, was het wel gezellig, alleen niet compleet, de mensen waar ik van hou, en veel om geef waren er, en dat is misschien nog wel het belangrijkste......
De hele dag mijn telefoon bij me gehad, en uiteindelijk om 14:50 uur mijn eerste verjaardags smsje. Voor mij hoefde het niet meer, iedereen kon oprotten, cadeautjes hoefde ik ook niet meer....Ik weet het gelijk iedereen over een kam scheren, maar het voelt wel verdomd alleen.. Voel me dan niet de moeite waard.
's Avonds was het nog wel gezellig geworden, ben op zich qua cadeautjes ook verwend, en mag ik dus eigenlijk niet klagen. Maar toch, ik wilde maar een ding en dat is de aandacht die je krijgt als je jarig bent, en die heb ik niet gekregen in de mate die ik wilde. Wilde ik iets wat niet mogelijk was, wilde ik teveel????......
Als ik zo achteraf kijk, was het wel gezellig, alleen niet compleet, de mensen waar ik van hou, en veel om geef waren er, en dat is misschien nog wel het belangrijkste......


