Mijn ouders zijn gescheiden. Ik woonde bij mijn vader. Ik was een verwend kind, ik hoefde nooit iets te doen. Als ik wegging en mijn kamer was een zooitje, was het opgeruimd wanneer ik terugkwam. Ik moest altijd alles hebben en was nooit tevreden met iets. Ik was een verpest jochie. Ik had geen idee hoe het in het echte leven moet. Op een gegeven moment moest ik het huis uit, ik was geen lieverdje. Alles draaide om geld. Ik heb dingen gedaan waar ik nu heel veel spijt van heb.
Bedonderen
Op mijn 22e kwam ik voor de eerste keer op De Kei terecht. Alles was alles nieuw voor mij. Ik moest op de groep eten -nooit meegemaakt- ik werd gewekt -nooit meegemaakt- ik moest mijn kamer opruimen -nooit meegemaakt. Ik moest alles ineens zelf gaan doen. Het enige wat ik deed was slapen, slapen, slapen. Ik hield mij niet aan de afspraken en pinde stiekem geld van mijn rekening. Maar als mensen je helpen, mag je ze niet bedonderen. En dat deed ik wel. Na twee jaar ben ik doorgestuurd naar een meer besloten setting. Ze wilden mij laten zien dat ik door mijn gedrag vooral mijzelf bedonderde.
Sociale jongen
Vier jaar heb ik in andere opvangcentra gewoond. Maar ik werd niet goed begeleid. Ik heb fouten gemaakt en ben flink onderuit gegaan. Ik raakte dakloos en mocht terugkomen bij De Kei. Hier heb ik geleerd dat je niet de hele dag op je bed kan blijven liggen en dat je een dagbesteding moet hebben. Ik heb veel te danken aan De Kei. Ik heb zoveel kansen verspeeld, maar ze hebben mij niet aan mijn lot over gelaten. Het gaat nu goed, ik ben gegroeid. Ik werk sinds een halfjaar op de houtclub van De Kei, ik maak hier plantenbakken en meubels. Over een jaar wil ik een vaste baan hebben.
Ik ben een socialere jongen geworden. Ik wil goed en stabiel in het leven staan. Mijn droom is een kindje met mijn meisje.
lees voor
