Hagelslag
In het begin wist ik niet waar ik terecht zou komen. Maar ik heb er geen spijt van dat ik hier naartoe ben gekomen. Bij De Kei heb ik goede begeleiding van een psycholoog en een psychiater. Als ik wat kwijt moet, kan ik met iemand praten. Elke vrijdagmiddag praat ik met Eefje, mijn psycholoog. En ik werk 32 uur per week via een re-integratiebureau. Dat is lopende bandwerk, pakken hagelslag in dozen verpakken.
Nu probeer ik minder te drinken. Dat vind ik moeilijk. Voorheen dronk ik twintig halve liters. In de tijd dat ik hier woon, is het twee keer mis gegaan. In die tijd dronk ik nog veel. Voor mijn alcoholverslaving ben ik in behandeling bij Centrum Maliebaan. De Kei doet geen verslavingszorg. Maar ze letten wel op dat het niet meer zover komt met mij. We hebben afgesproken dat ik doordeweeks twee biertjes mag drinken en in het weekend vijf. Dat gaat nu redelijk goed. Helemaal stoppen wil ik niet, een biertje bij een film vind ik gewoon lekker. Ik moet ermee leren omgaan.
Moeilijke keuze
Ik ben heel blij dat Minie mij toen opgehaald heeft. Ik heb heel wat instellingen meegemaakt, maar nog nooit eentje die zo goed verzorgd is als De Kei. Hier werken mensen die de cliënten begrijpen, ze zijn een beetje zoals wij. Ik word hier begrepen.
Ik mag hier nog een jaar blijven. Ze helpen mij verder, dat ik weer ergens anders terecht kan. Ik vind het nog een moeilijke keuze of ik hierna zelfstandig wil wonen of toch liever in een groep. Soms voel ik mij wel eenzaam, ik zit niet graag alleen. Als ik veel alleen ben, raak ik depressief en begin ik weer te drinken. Het liefst zou ik mijn hele leven hier blijven wonen.
lees voor
