Maar even serieus, ik heb echt een hoop geleerd, ik heb anders leren denken, het ligt niet altijd aan mij. ik heb geleerd dat er ook andere opties zijn die je kan doen, als je je somber voelt, Ik durf nu te zeggen dat ik een eetstoornis heb, en mijn behandelaar mag dat nu ook zeggen, zonder dat ik haar boos hoef aan te kijken. En toen ik net bij Altrecht was, wat het een onderwerp wat niet besproken mocht worden. Dit zijn maar een paar dingen.
Onderwerpen die nu nog op de agenda staan, is onder andere het vinden van een nieuwe plek voor een behandeling, op zich wel een fijn idee, want ik vind dat ik nog niet klaar ben..
Mijn afhankelijkheidsstoornis heeft dit idee gelijk de das omgedaan. "Ik ga niet"," en zeker niet alleen", "mijn vader moet mee", Ik weet ergens wel hoor dat het verstandig is om dit te gaan doen, maar jah, als mijn vader niet meegaat, ga ik niet. En ondanks dat ik de beslissing al genomen heb, blijf ik er de hele tijd aan denken... Irritant he??
Ik merk dat ik heel veel dingen uitstel die ik eigenlijk moet doen, maar niet doe, omdat ik ze alleen niet wil doen. Dit gelde ook voor mijn id-kaart, die ik moest afhalen bij het gemeentehuis, nou echt niet dat ik alleen ging. Wat het makkelijk maakte was dat ik nog 3 maanden ofzo had om hem op te halen. Ik weigerde om alleen te gaan. Ik weet waar het staat en hoe je er moet komen met de fiets of bus, maar nee ik ga niet alleen. Uiteindelijk is me vader dus mee geweest. Trots ben ik er zeker niet op hoor, maar het is wel fijn, dat ik me id-kaart nu heb. En zo zijn er nog duizenden, nee nu overdrijf ik, maar zeker wel tientallen voorbeelden op te noemen.
Ik en mijn behandelaar hebben afgesproken dat ik moet nadenken over de therapie. Ik kan dat niet alleen, mijn ouders zijn druk met hun eigen sores, en wil ik niet beslasten met mijn twijfels. Dus dan ben ik met me zelf in discussie, en dat weet je al dat je er niet uit komt, ik weet dat het goed zou zijn, alleen er zijn zoveel punten waarom ik het dan niet zou doen, angsten.
Mocht iemand deze blog lezen, zou je dan willen nadenken en een reactie willen achterlaten over het volgende:
is het je gedrag dat een afhankelijke stoornis is, of ben jij het, en zeg je dus "ik ben afhankelijk".
Reageren op deze blog?
Gebruik dan dit formulier.
