Themablog Kracht: Krampkrachtig

15-6-2012 | 6 reactie(s)

Door Toermalijntje

Een dikke verdedigingsmuur waarvan ik me niet bewust was, hield de diepste emoties tegen. Ik kon niet breken. Een combinatie van te jong, te veel en te onveilig. En uiteindelijk was ik vaardiger dan ooit om ‘t leven op wilskracht te overleven.

Tot ik uiteindelijk brak en mijn lichaam niet meer wilde. Ik was op, helemaal op… Maar door tal van ervaringen waarbij hulpverleners zich stelselmatig vergisten in de ernst van mijn situatie (de pijnlijke keerzijde van die ongelofelijk krachtige kant van mij), ontbrak bij mij alle vertrouwen om psychologische hulp te zoeken. Ik was vastbesloten dit op mijn eigen manier op te lossen en koos het pad van reflectie en persoonlijke ontwikkeling, van lotsbestemming en spiritualiteit. Mijn reis was begonnen, maar door mijn aloude verdedigingsmuur én mijn krachtige kant, werd het een reis die bol stond van afhankelijkheid en vermijding, waarbij ik krampachtig probleemsituaties probeerde te ‘deleten’. Het drong werkelijk niet tot mij door hoe slecht mijn gezondheid was en hoe ik mijzelf alsmaar verder uitputte.

Door de jaren heen werd ik de dikste vriendjes met mijn wilskracht. Het was mijn reddingslijn. Door mijn wilskracht was ik grenzeloos in staat om emoties, pijn en vermoeidheid te negeren en lukte het me om, ondanks een ‘belastende voorgeschiedenis’ en de daardoor ontstane persoonlijkheidsproblematiek, mijn leven vorm te geven, successen te behalen en kramp(kr)achtig het ritme van de maatschappij bij te benen.

Maar na al die jaren van spanningen, stemmingswisselingen, lichamelijke klachten en een inmiddels chronische vermoeidheid, kon ik er niet meer omheen dat ik professionele begeleiding nodig had. Schoorvoetend durfde ik het aan bij Altrecht Psychosomatiek, een plek waar oog is voor de verbinding van lichaam, geest en sociale factoren. Hier durfde ik de reis aan, een psychosomatische reis waarbij ik leer om in contact te komen met mijn lichaam, mijn grenzen en de diepste lagen in mijzelf. Een intens proces, dat me soms heel wiebelig, onzeker en emotioneel maakt. Maar dat ook een diep verlangen waarmaakt: Ik kom elke dag een beetje meer in mij eigen innerlijke kracht te staan!


 

Themablog Kracht: Krampkrachtig

Reacties

1 2

11-12-2012 20:11

Toermalijntje

kwekkelien 64 zei op 12-11-2012 10:43:
hoi hoi,
een en al herkenning is wat ik lees en voel in jouw verhaal.
Alsof je het over mij hebt geschreven.
wat bijzonder is dat ik gisteren voor een uitslag in Zeist was samen met mijn man Ron. staan er normaal tig verschillende folders in het rek nu alleen deze van jou. ik nieuwsgierig en gelijk gelezen.
Wat een herkenning en wat een soort van thuis komen. toen ik hem aan Ron[mijn man] liet lezen zei hij maar weinig. zo is hij..hihi.. nuchter,,???
Maar mij wel proberen te steunen. in ons gesprek bleek alles wat jij schreef ook ik heb het gered op die verrekkte wilskarcht wat altijd mijnn sterke punt leek blijkt mij dus nu al 3 jaar te nekken. maar door jou folder en wat ik gehoord heb in het gesprek heb ik wel hoop op verbetering en het gevoel dat ik er wel ga komen . niet meer op 100% maar alles wat het meer word als nu [bijna niks, nada] is meegenomen. bedankt voor jou blog en dat juist alleen deze er gisteren lag. voor mij een soort:Er gebeurt niet zonder reden en geeft mij hoop dat ik hier op mijn plaats ben.. Dank je !!! groetjes Kwekkelien 64


Hoi Kwekkelien, Wat een prachtig berichtje. Uiteraard niet dat je er net zo aan slecht aan toe bent door die pijnlijke keerzijde van wilskracht...maar wel dat je je zo gesteund voelt in de herkenning. Dat geeft mij zoveel zingeving. En ik maak al een paar maanden steeds kopieeen van deze blog/column (is ooit als column geplaatst in magazine Alter)Het doet me dan ook heel goed om te lezen hoe mijn verhaal bij jou terecht is gekomen.

Veel sterkte met je helingsproces.
En wie weet komen we elkaar bij psychosomatiek nog wel eens tegen.
Ik ben daar 3x per week voor poliklinische behandeling

Warme groet, Toermalijntje

Reageer Quote

11-12-2012 10:43

kwekkelien 64

hoi hoi,
een en al herkenning is wat ik lees en voel in jouw verhaal.
Alsof je het over mij hebt geschreven.
wat bijzonder is dat ik gisteren voor een uitslag in Zeist was samen met mijn man Ron. staan er normaal tig verschillende folders in het rek nu alleen deze van jou. ik nieuwsgierig en gelijk gelezen.
Wat een herkenning en wat een soort van thuis komen. toen ik hem aan Ron[mijn man] liet lezen zei hij maar weinig. zo is hij..hihi.. nuchter,,???
Maar mij wel proberen te steunen. in ons gesprek bleek alles wat jij schreef ook ik heb het gered op die verrekkte wilskarcht wat altijd mijnn sterke punt leek blijkt mij dus nu al 3 jaar te nekken. maar door jou folder en wat ik gehoord heb in het gesprek heb ik wel hoop op verbetering en het gevoel dat ik er wel ga komen . niet meer op 100% maar alles wat het meer word als nu [bijna niks, nada] is meegenomen. bedankt voor jou blog en dat juist alleen deze er gisteren lag. voor mij een soort:Er gebeurt niet zonder reden en geeft mij hoop dat ik hier op mijn plaats ben.. Dank je !!! groetjes Kwekkelien 64

Reageer Quote

22-6-2012 23:19

Toermalijntje

Dank je wel Vaif en Plumo voor jullie lieve reacties. Deze blog heb ik als Columnist voor de Alter mogen schrijven. Een hele grote eer.

En Rainbow Light, wat bijzonder om jouw reactie en herkenning te lezen. En ik vind het alleen maar een grote eer dat je ook m´n andere blogs bent gaan lezen.
Dat is waar we het voor doen, om anderen te bereiken en herkenning bij elkaar te vinden.
Jij raakt mij heel erg met de pijnlijke, maar prachtige samenvatting van
...psychische kwestbaarheid die aan de buitenkant niet te zien is, maar aan de binnenkant zo voelbaar...

Oei, en dat van die bundel!
Al vanaf dag 1 dat ik blog zit die kriebel ergens in mij. Ieieiei! Maar of ik het ook ooit echt durf?

Warme groet,
Toermalijntje

Reageer Quote

21-6-2012 13:09

Plumo

Weer zo'n mooi verhaal van jouw hand.

Groetjes Plumo

Reageer Quote

17-6-2012 17:53

Rainbow Light

Hoi Toermalijntje,
Wat bijzonder is het om deze blog te lezen, hoe prachtig en duidelijk jij de dingen verwoordt en beschrijft, zooooo herkenbaar voor mij. Ook ben ik zo vrij geweest om eerdere blogs te lezen, heb je er wel 'ns over gedacht om ze te bundelen en uit te geven? Dan zouden meer mensen hopelijk mensen snappen met een psychische kwestbaarheid die aan de buitenkant niet te zien is, maar aan de binnenkant zo voelbaar... Ik wens je alle goeds, veel licht, liefde en moed op je pad!

Reageer Quote
1 2
vlinder
Home > Blogs > Toermalijntje > Themablog Kracht: Krampkrachtig

Blogs