Waarschijnlijk een combinatie van beide, maar inmiddels is het precies een jaar geleden dat (na m’n beruchte wachttijd van 7,5 maand) m’n therapie van start ging. Ik was er van overtuigd dat ik met mijn coachingstraject al een heel eind was gekomen. Dat ik alleen nog wat oud zeer op te ruimen had en dat ik daarna wel ‘het meisje zou zijn’.
In ieder geval vond ik het wel fijn om erkenning en een diagnose te hebben voor de keuringsarts bij het UWV, maar zelfs nadat ik voor 100% in de WIA kwam, ging er bij mij nog steeds geen lampje branden dat het toch wel behoorlijke ernst met mij was.
Ondertussen ben ik 1 jaar, 40 psychotherapie gesprekken, 14 kunstzinnige, 9 psychosomatische fysiotherapiesessies en niet te vergeten 75 blogs (!!!) verder en NOG LANG NIET KLAAR!
De realist in mij begint langzaam steeds wakkerder te worden. Het heeft ongelofelijk lang geduurd voordat ik naar mezelf kon erkennen dat er zoveel meer aan de hand was. Dat de diagnose persoonlijkheidstoornis NAO niet voor de leuk is vastgesteld. Dat ik zoveel kwetsbaarder ben, dan ikzelf en mijn omgeving dachten. Dat ik langzaam begin te beseffen dat wat ik in mijn jeugd heb meegemaakt echt traumatisch voor mij geweest is. En dat op die trauma’s mijn overlevingspatronen gebaseerd zijn, waardoor ik het in het nu zo moeilijk heb. Dat mijn hoofd hele andere verbindingslinkjes legt waardoor ik veel heftigere emoties voel bij ‘ogenschijnlijk niet pijnlijke situaties’.
Wat ik altijd al gevoeld en geweten heb, is dat het best moeilijk is om mens te zijn. Al zou ik daar na dit leerzame jaar iets genuanceerder in willen zijn: In ieder geval moeilijk voor een mens met een toch wel serieus gediagnosticeerde persoonlijkheidsproblematiek.
FF een half jaartje Altrecht ‘er doorheen jassen’
Reacties
19-2-2012 21:54
Toermalijntje
vaif zei op 14-2-2012 15:04:
Lieve Toermalijntje,
Wat een mooie blog ik zou het zelf niet met deze woorden kunnen weergeven, maar wat een herkenning! Ik heb ook ooit de 1e stap moeten zetten en dan denk je dat het binnen een bepaalde tijd klaar is. Maar helaas, je hebt het zelf ondervonden, zo werkt het helaas niet. Want wat jij ook schrijft, je bent bezig met dingen uit het verleden en als er dan iets gebeurt in het heden moet je daar ook mee aan de slag. Het is een weg die je inslaat en waarvan je niet het einde kan zien omdat het pad met veel bochten gaat. Bedankt voor deze mooie blog! Ik ga dit nog eens een paar keer goed lezen, is ook goed voor de ongeduldige Vaif!
Dit vind ik wel grappig om te lezen: Ondertussen ben ik 1 jaar, 40 psychotherapie gesprekken, 14 kunstzinnige, 9 psychosomatische fysiotherapiesessies en niet te vergeten 75 blogs (!!!) verder en NOG LANG NIET KLAAR!
Je hebt alles wel goed bij gehouden, wat je allemaal al niet hebt gedaan! Waarschijnlijk komt er van alles nog heel veel bij. Ik denk wel dat je het goede pad bent in geslagen maar het valt niet mee! Heel veel sterkte op je verdere weg!
Haha, voordat je denkt dat ik een neurotische tik heb met deze telling van dingen, dat valt wel mee hoor. Maar mijn blogs zijn, net als de therapieafspraken in m'n agenda inderdaad genummerd. Dus die tussenstand is in 1 oogopslag te vinden
Verder erg bedankt voor je vriendelijke woorden, het doet me altijd erg goed om een reactie bij m'n blogs te krijgen. En mooi dat anderen zich er in (of deels) kunnen herkennen.
Warme groet, Toermalijntje
14-2-2012 15:04
vaif
Lieve Toermalijntje,
Wat een mooie blog ik zou het zelf niet met deze woorden kunnen weergeven, maar wat een herkenning! Ik heb ook ooit de 1e stap moeten zetten en dan denk je dat het binnen een bepaalde tijd klaar is. Maar helaas, je hebt het zelf ondervonden, zo werkt het helaas niet. Want wat jij ook schrijft, je bent bezig met dingen uit het verleden en als er dan iets gebeurt in het heden moet je daar ook mee aan de slag. Het is een weg die je inslaat en waarvan je niet het einde kan zien omdat het pad met veel bochten gaat. Bedankt voor deze mooie blog! Ik ga dit nog eens een paar keer goed lezen, is ook goed voor de ongeduldige Vaif!
Dit vind ik wel grappig om te lezen: Ondertussen ben ik 1 jaar, 40 psychotherapie gesprekken, 14 kunstzinnige, 9 psychosomatische fysiotherapiesessies en niet te vergeten 75 blogs (!!!) verder en NOG LANG NIET KLAAR!
Je hebt alles wel goed bij gehouden, wat je allemaal al niet hebt gedaan! Waarschijnlijk komt er van alles nog heel veel bij. Ik denk wel dat je het goede pad bent in geslagen maar het valt niet mee! Heel veel sterkte op je verdere weg!
lees voor
