Uiteraard betekent dit vroeg uit de veren en het maakt de lange dag nog een stukje langer. Maar ik hoef me geen 3 tellen te bedenken. Tuurlijk ga ik dit doen! We gaan eerst samen naar de kapper en ik verheug me op zo’n unieke ochtend met z’n tweetjes. Hoe druk de dag verder ook wordt, hoeveel 100 mensen daarna ook komen om haar mee te delen, deze ochtend is van ons! En ik merk hoe emotioneel dankbaar en blij ik hiervan wordt.
Tussen onze gezellige ochtend en het JA-woord heb ik nog een uurtje of 2 om even te rusten in het hotel. Om me daarna verkwikt tussen de gasten te begeven en met m’n prachtige hoed op een zwierige handtekening te zetten als haar getuige. Tot zover weinig angsten en gepieker. Maar dan…als ik heel eerlijk ben, dan is dan de energie voor een dag al op. En dan beginnen alle feestelijkheden pas: Een champagne borrel met een musicerend duo, een barbecue diner in de kasteeltuin en aansluitend een knallend feest met een lifeband.
En ik ben er totaal niet uit, hoe ik dit moet gaan doen.
De realist in mij weet dat ik er een stukje uit moet knippen om te rusten.
Maar hoeveel rust kan ik ervaren als m’n ego, m’n wil, niets van het feest wil missen.
Als de strijd tussen willen en kunnen zo heftig is dat het een dilemma oplevert.
En als het juist dilemma’s zijn die heel veel energie vreten.
lees voor
