Ik die súperromantisch ben, kaarsjes, lekker geurtje, mooie muziek op de achtergrond.  Ik ben gék op muziek, allerlei soorten! Ik hou van heerlijk dansen, of het nu lekker ritmisch en vlot is of langzaam zwijmelen in elkaars armen. Het maakt mij niet uit. Ik ben voor heel veel 'in'.  Lekker gezellig dicht bij elkaar op de bank zitten en gezellig kletsen of tv kijken. Ik kan soms stil zijn en een nadenken, maar ik kan soms ook helemaal gek doen en uit m'n dak gaan en zelfs iemands oren van het hoofd afkletsen, tot die supermoe van me wordt! Maar helaas, zo ging het niet in mijn leven en zelfs nu nóg niet!

Ik zocht eigenlijk altijd al iemand bij wie ik dit alles kon vinden, maar helaas: wát kom ik tegen (na heel wat mislukte dates en relaties, one-night-stands,  tot zelfs een uitbundig gevierde verloving)!? Totáál het tegenovergestelde! Iemand die niet kan dansen, iemand die meer stil dan luidruchtig is, die zelfs niet van knuffelen houdt of ook zelfs maar mijn hand vast wil houden. Mijn enige bos bloemen die ik tot nu toe (na 26jaar kennis!) ooit heb gekregen was mijn bruidsboeket (en dan had ik die nóg zelf uitgezocht)! Maar waar ik wél enorm dankbaar voor ben is, dat mijn man in ieder geval veel gevoel voor HUMOR heeft! Want ook dát is een 'gave', vind ik! En - naar nu blijkt - het énige wat in dit leven elkaar 'staande' houdt (náást LIEFDE)!
Omdat ik zelf 'zeer slecht in cijfers' ben, zocht ik een man die een soort rekenwonder is, goed met geld om kan gaan, het liefst ook geld heeft natuurlijk of er op z'n minst voor wil werken! Nou ok, dat laatste klopt, als enige. En het geld dat hij als vrijgezel voor zichzelf had opgespaard, heb ik natuurlijk er weer voor ons huwelijk 'doorgedraaid'! Met het gevolg dat we nu in enorm grote financiele problemen zitten! Enfin....ook vanwege andere redenen uiteraard, maar ik ben niet huiverig om totaal de schuld op mezelf te nemen. Een Bordie wordt toch al eenmaal veel negatieve zaken toegedicht, dus, het maakt mij niet uit wat er nog méér bij komt, ik ben niet zo moeilijk (meer)!
Ook komt hij vaak met het 'smoesje' dat we geen geld hebben voor bloemen, maar helaas, mijn man heeft humor maar weinig fantasie. Hoe vaak zeg ik hem niet dat hij me  'ook met 'vergeet-me-nietjes' uit het grasveld hierachter zelfs blijer kan maken dan met een bos dure rozen'. Maar ach, met de jaren heb ik geleerd elkaar te nemen zoals we zijn. Alleen dán kun je het lang met elkaar samen uithouden in het leven.
Ook hoef ik in mijn gezin niet al te veel medeleven met mijn dieetproblemen te verwachten en ik moet helemaal niet elke dag wachten tot er iemand  'ik hou van je' tegen me zegt. Nee, dát zou pas mijn allerbeste afslankprogramma zijn en zelfs véél sneller vermageren, omdat ik dan pas écht kan wachten 'tot ik een ons weeg'!

En ach, al gaat het soms in ons leven even anders dan we er ooit over gedroomd hebben. Toch kun je er samen iets moois van maken. Geen huwelijk, geen relatie is perfect. Zelfs zgn. 'perfecte' huwelijken kunnen nog na 25 jaar stranden, dus daar ligt het echt niet aan!
Wij hebben een leven waarin het elke dag kéihard knocken is vanwege allerlei praktische, financiele, medische en gevoelsmatige problemen. Maar daarnaast hebben wij ook wel  2 mooie, fantastische kinderen (dus wat wil een mens eigenlijk nog méér?!).
Na 24 jaar huwelijk (én nog 2 jaar 'verkerings'tijd daarvóór) weet ik dat als ik hem vraag 'hóu je eigenlijk wel van me?' en hij antwoordt me 'dat wéét je toch....' dat dit dan zíjn manier is om tegen mij  'ik hou van jou...' te zeggen!

'Ik hou van jou' soms is dat moeilijk